تاثیر عصاره ساقه گیلاس وحشی بر واکنش گلیکه شدن آلبومین

زمینه: گلیکه شدن غیرآنزیمی پروتیین‌ها عمده‌ترین عامل بروز عوارض دیابت شیرین می‌باشد. مهار روند گلیکه شدن می‌تواند باعث کاهش عوارض دیابت گردد. در طب سنتی ایران جوشانده ساقه گیلاس وحشی به‌عنوان یک عامل کاهنده قند خون مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات مهاری عصاره اتانولی، آبی و جوشانده ساقه گیلاس وحشی بر روی واکنش گلیکه شدن آلبومین بود. روش‌ها: در این مطالعه تجربی، ابتدا عصاره اتانولی، آبی و جوشانده ساقه گیلاس وحشی تهیه گردید. سپس از عصاره‌های مذکور غلظت‌های مختلف تهیه شد و به محلول آلبومین و گلوکز اضافه گردید. سرانجام درصد گلیکه شدن آلبومین در گروه‌های تیمارشده با غلظت‌های مختلف عصاره‌ها نسبت به گروه شاهد که هیچ غلظتی از عصاره‌های تهیه شده را دریافت نکرده بود، به کمک روش اسیدتیو باربیتوریک مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌ها: در مقایسه با گروه شاهد، جوشانده ساقه گیلاس وحشی در غلظت‌های 20، 10 و 2 میلی‌گرم در دسی‌لیتر به‌ترتیب مقدار آلبومین گلیکه شده را به مقدار 55/1±10/85، 75/1±35/72 و 22/1±25/51 درصد کاهش داد (001/0 > p). علاوه بر این در غلظت 20 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر، اثر مهاری جوشانده ساقه گیلاس وحشی بر گلیکه شدن آلبومین نسبت به عصاره تهیه شده با آب مقطر سرد (021/0=p) و اتانول (009/0=p) بیشتر بود.نتیجه‌گیری: عصاره ساقه گیلاس وحشی به ویژه به شکل جوشانده می‌تواند میزان گلیکه شدن آلبومین را به‌مقدار قابل‌توجهی کاهش دهد و بنابراین می‌تواند جهت کاهش عوارض دیابت شیرین مورد استفاده قرار گیرد.