اثربخشی نقاشی درمانی در کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال سلوک

زمینه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی نقاشی درمانی در کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال سلوک انجام گرفت.روش ها: طرح این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی (طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل) بود. نمونه آماری شامل 30 کودک مبتلا به اختلال سلوک بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس از بین کلیه دانش‌آموزان 12-8 ساله مبتلا به اختلال سلوک که در سال تحصیلی 93-1392 در شهر پارس آباد مشغول به تحصیل بودند، انتخاب شدند. سپس نمونه‌ها با روش تصادفی ساده به دو گروه مساوی آزمایش و کنترل تقسیم شدند. آزمون هوشی ریون، پرسشنامه علایم مرضی کودکان و آزمون پرخاشگری آیزنک، ابزارهای مورد استفاده جهت گردآوری اطلاعات بودند. گروه آزمایشی طی 12 جلسه تحت نقاشی درمانی قرار گرفتند و هر جلسه 40 دقیقه به طول می‌انجامید. جهت تحلیل داده ها، از آزمون آماری تحلیل کوواریانس یک راهه و آزمون t استفاده شد.یافته ها: نتایج آزمون t نشان داد که از لحاظ میزان پرخاشگری بین دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پیش آزمون تفاوت معناداری وجود ندارد. تحلیل کواریانس نیز نشان داد که نمرات پرخاشگری در گروه آزمایش در مرحله پس‌آزمون و مرحله پیگیری نسبت به گروه کنترل به‌طور معنا داری کاهش یافته است (05/0 > p). نتیجه گیری: روش نقاشی درمانی، روش موثری در کاهش سطح پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال سلوک می باشد.