اعتباریابی مقیاس تشخیص اختلال خوردن

زمینه: اختلال خوردن مشکل رایج در دختران نوجوان و زنان جوان است. در موقعیت‌های بالینی، فرم کوتاه غربالگری برای شناسایی بیماران لازم است. لذا هدف این پژوهش، بررسی شاخص‌های روانسنجی مقیاس تشخیص اختلال خوردن بود. روش‌ها: نمونه پژوهش 431 نفر از زنان مراجعه‌کننده به باشگاه‌های ورزشی شهر شیراز بودند که به‌روش نمونه‌گیری آسان انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به پرسشنامه‌ تشخیص اختلال خوردن که توسط محقق ترجمه شده بود، پاسخ دادند و شاخص توده بدنی آن‌ها نیز محاسبه شد. یافته‌ها: ضرایب همسانی درونی و همبستگی دو‌نیمه‌سازی اسپیرمن-براون و گاتمن به‌ترتیب 84/0، 82/0 و 83/0 برآورد گردید. نتایج میزان توافق این ابزار با تشخیص متخصص بالینی، تحلیل عامل تاییدی و همبستگی هر گویه با نمره کل مطلوب بود. نتیجه‌گیری: فرم فارسی مقیاس تشخیص اختلال خوردن از پایایی و روایی مطلوب برخوردار است و می‌توان از این ابزار در موقعیت‌های بالینی و پژوهشی برای ارزیابی اختلال خوردن استفاده کرد.