رابطه میزان پرخاشگری با سو مصرف مواد در بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه

زمینه: اختلال استرس پس ‌ازسانحه (ptsd) یک اختلال اضطرابی با شیوع 15-2 درصد است که با اختلالات خلقی، اضطرابی، اختلال شخصیت و مصرف‌مواد همراه است. بیماران مبتلا به ptsdمصرف‌کننده مواد، مشکلات بیشتری دارند و شدت علایم آن‌ها نیز بیشتر است. این افراد ممکن است عصبی، پرخاشگر و دلواپس شده و عملکردشان درحوزه‌های مختلف تحت تاثیر قرار بگیرد. هدف این مطالعه، تعیین رابطه پرخاشگری با سو ‌مصرف مواد در بیماران مبتلا به ptsd است.روش‌ها: از بین بیماران مبتلا به ptsd مراجعهکننده به بیمارستان فارابی کرمانشاه در سال 1390، 182 نفر با روش نمونه‌گیری آسان انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری باس‌وپری، نوع و میزان پرخاشگری آن‌ها مورد سنجش قرار گرفت. همچنین نوع و میزان پرخاشگری بیماران مصرف‌کننده و غیرمصرف‌کننده مواد مقایسه شد.یافته‌ها: بیشترین میزان پرخاشگری مربوط به افراد میانسال (1/81%)، مذکر (8/91%)، متاهل (5/77%) و دارای وضعیت اقتصادی ضعیف (2/63%) بود. میزان مصرف مواد در افراد متاهل بیشتر بود و بیشترین نوع ماده مصرفی در این ‌افراد اپیوم بود. میزان مصرف مواد در افراد فقیر بیشتر بود و این افراد بیشتر اپیوم و آمفتامین مصرف می‌کردند. بیشترین نوع ptsd مربوط به حوادث بعد از جنگ (3/70%) بود. میانگین نمره پرخاشگری کلی در افراد مصرف‌کننده مواد، به‌خصوص در مصرف‌کننده‌های اپیوم بالاتر بود.نتیجه‌گیری: میزان پرخاشگری در بیماران مبتلا به ptsd بالا است و بیمارانی که به‌طور همزمان مبتلا به ptsd و مصرف‌مواد می‌باشند در مقایسه با افرادی که به هرکدام از این اختلالات به‌تنهایی مبتلا هستند پرخاشگرترند. درمانگران باید در درمان ptsd به سو مصرف مواد نیز توجه نموده و راهکارهای مناسب درمان پرخاشگری را مدنظر قرار دهند.