اثربخشی هماهنگ‌سازی امواج مغزی به‌وسیله اصوات بین آیورال بر کاهش اضطراب

زمینه‌: اضطراب یک پدیده بنیادی است که مخرج مشترک نشانگان اختلال‌های روانی را تشکیل می‌دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی هماهنگ‌سازی امواج مغزی به‌وسیله اصوات بین آیورال در کاهش اضطراب بود.روش‌ها: در مطالعه تجربی دوسوکور ، 30 نفر از کارکنان یک شرکت تحقیقاتی مهندسی به‌وسیله نمونه‌گیری و جایگزینی تصادفی، به دو گروه کنترل و آزمایشی تقسیم شدند. کلیه آزمودنی‌ها پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر را تکمیل نمودند. سپس گروه آزمایشی به‌مدت 4 هفته و هر هفته سه جلسه به اصوات بین آیورال که در یک زمینه موسیقی بدون کلام ضبط گردیده بود گوش دادند. مدت زمان هر جلسه حدود 20 دقیقه بود. گروه کنترل طی همین مدت به موسیقی زمینه فاقد اصوات هماهنگ‌کننده گوش دادند. در پایان، هر دو گروه پرسشنامه اضطراب را تکمیل نمودند و نمرات اضطراب دو گروه قبل و بعد از مداخله به‌وسیله آزمون کوواریانس مقایسه گردید.یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد هماهنگ‌سازی امواج مغزی به‌وسیله اصوات بین آیورال، منجر به کاهش معنادار حالت (001/0p < ) و رگه (018/0p < ) اضطراب می‌شود.نتیجه‌گیری: هماهنگ‌سازی امواج مغزی به‌وسیله اصوات بین آیورال ، در کاهش حالت و رگه اضطراب موثر بوده و می‌تواند در مراکز درمانی به‌منظور کاهش اضطراب بیماران استفاده شود.