مقایسه اثربخشی دارودرمانی و شناخت درمانی گروهی در ابعاد سرشت و منش مبتلایان به اختلال افسردگی اساسی

زمینه: افسردگی یکی از اختلالات شایع روانی است که در ردیف چهارم حادترین مشکلات بهداشت عمومی قرار می‌گیرد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی دو روش دارودرمانی و شناخت درمانی گروهی بر ابعاد سرشت و منش مبتلایان به افسردگی اساسی انجام شد.روش ها: در این پژوهش 45 بیمار مرد افسرده به‌صورت تصادفی در سه گروه دارودرمانی، شناخت درمانی گروهی و کنترل قرار داده شدند. سپس پرسشنامه های افسردگی بک ii و tci کلونینجر قبل و بعد از اعمال روش های درمان در مورد آن ها اجرا گردید. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی مقایسه شدند. یافته ها: هردو روش درمانی سبب کاهش نشانه های افسردگی شدند بدون این که تفاوت معناداری بین آن ها وجود داشته باشد. در ابعاد سرشت و منش نیز دو روش سبب کاهش نمره ابعاد آسیب پرهیزی و پاداش وابستگی و افزایش نمره ابعاد نوجویی، پشتکار، همکاری، خودفراروی و خودراهبری شدند. نتیجه گیری: روش های درمانی از نظر تاثیر در بهبود اختلال افسردگی اساسی، تفاوت معناداری با هم نداشتند، ولی می توان آن ها را به این شکل رتبه بندی نمود: 1) دارودرمانی، 2) شناخت درمانی گروهی و 3) کنترل (بدون درمان). هم چنین دو روش درمان سبب ایجاد تغییراتی در ابعاد سرشت و منش شدند که با گروه کنترل به طور معناداری متفاوت بود.