مقایسه ارزش اولتراسونوگرافی و الکترودیاگنوزیس در تشخیص سندرم تونل کارپال

زمینه: سندرم تونل کارپال شایع‌ترین نوروپاتی بدن و یکی از مهم‌ترین علل ناتوانی شغلی است. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه قدرت تشخیصی سونوگرافی gray scale و داپلر در تشخیص سندرم تونل کارپال و مقایسه آن‌ها با مطالعات هدایت عصبی (ncv) می‌باشد.روش‌ها: در این مطالعه تحلیلی، ارزش تشخیصی سونوگرافی داپلر و gray scale بر روی 133 بیمار در مقایسه با ncv به‌عنوان معیار طلایی مقایسه گردید. بیماران با علایم درد و یا پارستزی اندام فوقانی توسط متخصص ارتوپد معرفی شدند. ابتدا از تمام بیماران، بررسی سرعت هدایت عصبی به‌عمل آمد و سپس سونوگرافیست بدون اطلاع از نتیجهncv ، از بیماران سونوگرافی داپلر و gray scale به‌عمل آورد. شاخص‌های حساسیت، ویژگی و صحت این تست‌ها بررسی شدند و برای محاسبه بهترین سطح مقطع تشخیصی، از منحنیroc استفاده گردید. یافته‌ها: تعداد 50 بیمار مبتلا به سندرم تونل کارپال و 83 بیمار غیرمبتلا مورد بررسی قرار گرفتند. از کل این بیماران، تعداد 42 نفر (6/31%) داپلر مثبت و 30 نفر (6/22%) gray scale مثبت داشتند. حساسیت، ویژگی و صحت سونوگرافیgray scale به‌ترتیب 58، 99 و 83 درصد و داپلر 80، 97 و 91 درصد بود. مرز تشخیصی سطح مقطع عصب مدین 15/11 میلی‌متر مربع برآورد شد.نتیجه‌گیری: سونوگرافی gray scale و داپلر می‌توانند جهت تشخیص سندرم کارپال تونل مورد استفاده قرار گیرند. حساسیت سونوگرافی داپلر در مراحل اولیه بیماری بیشتر از سونوگرافی معمولی است ولی هیچ‌کدام از این روش‌ها نمی‌توانند جایگزینncv گردند.