یکپارچگی ادراکی و بازشناسی دیداری اشیا در کودکان اُتیسم با عملکرد بالا

زمینه: گرچه نقص در عملکرد اجتماعی و ارتباطی بارزترین ویژگی کودکان اُتیسم است، اما شواهدی برای غیرمعمول بودن پردازش های ادراکی در آن‌ها وجود دارد. در مطالعه حاضر یکپارچگی ادراکی دیداری در کودکان اُتیسم مورد بررسی قرار گرفت. این پردازش ها به انسجام ادراکی در ساختار دیداری و در قالبی کل‌نگر نیاز دارد. روش‌ها: 25 پسر مبتلا به اُتیسم با عملکرد بالا و 25 پسر بهنجار رشدی، از نظر پردازش های ادراکی دیداری ارزیابی گردیدند. محرک های دیداری شامل تصاویر گسسته (ناکامل) و کامل اشیا بود که در صفحه نمایشگر ارایه می گردید و تکلیف آزمونی شامل نامگذاری سریع و دقیق تصاویر دیده شده بود. پاسخ ها با استفاده از آزمون t مستقل مقایسه شد. همچنین تاثیر عامل درجه تکمیل تصویر و گروه بر پردازش های دیداری نمونه ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه گیری تکراری بررسی شد.یافته ها: کودکان اُتیسم در نامیدن تصاویر ناکامل عملکرد پایین تری داشتند، در حالی‌که هر دو گروه در بازشناسی تصاویر کامل اشیا یکسان بودند. از سویی کلیه نمونه های مطالعه در نامگذاری تصاویر کامل بهتر از گسسته عمل کردند. همچنین اثر تعاملی نوع تصویر و گروه نیز بر پردازش های دیداری معنادار بود.نتیجه گیری: نقص در بازشناسی تصاویر گسسته، می تواند نشانگر اختلال در پردازش های مرتبط با یکپارچگی ادراکی- دیداری در مبتلایان اُتیسم باشد. تشخیص این تصاویر در کودکان اُتیسم به‌طور معنادار با کودکان هنجار متفاوت بود که نشانگر ضعف در پردازش های مرتبط با اکمال دیداری و یکپارچگی درکی می باشد.