ویژگی‌های روان سنجی پرسشنامه خودکارآمدی مربوط به درد در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

زمینه: با توجه به اهمیت نقش خودکارآمدی مربوط به درد در سازگاری با درد مزمن، هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین ویژگی‌های روان سنجی نسخه فارسی پرسش نامه خودکارآمدی مربوط به درد (pseq) در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بود. روش‌ها: نمونه پژوهش شامل 237 نفر بود که به‌روش نمونه‌گیری در دسترس از میان بیماران مالتیپل اسکلروزیس انجمن ام.اس شهر اصفهان انتخاب شدند و پرسش نامه‌های خودکارآمدی مربوط به درد (pseq) و چندوجهی درد (whmpi) را تکمیل کردند. ساختار عاملی پرسش نامه با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی ارزیابی شد. همسانی درونی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، آزمون دونیم‌سازی اسپیرمن-براون و روایی همزمان این پرسش نامه نیز بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان‌دهنده همسانی درونی مطلوب بود (آلفای کرونباخ =896/0). ضریب پایایی حاصل از آزمون دونیمه‌سازی اسپیرمن-براون معادل 85/0 به‌دست آمد. نتایج تحلیل عاملی نیز نشان‌دهنده یک عامل به نام «خودکارآمدی مربوط به درد» بود که 511/52 درصد از واریانس کل را تبیین می‌کند. کم‌ترین بار عاملی 60/0 به‌دست آمد. همچنین، همبستگی معنادار بین pseq و 4 زیرمقیاس whmpi نشان‌دهنده روایی همزمان مطلوب این پرسش نامه است. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که پرسش نامه خودکارآمدی مربوط به درد (pseq) از ویژگی‌های روان‌سنجی رضایت‌بخشی برخوردار است که می‌تواند در پژوهش‌ها و موقعیت‌های بالینی مرتبط با بیماران مالتبیپل‌اسکلروزیس به‌کار رود.