نقش سیستم های مغزی-رفتاری در پیش بینی کیفیت زندگی و راهبردهای مقابله ای در بیماران مبتلا به سرطان

زمینه: به‌نظر می رسد تفاوت‌های فردی در ویژگی های شخصیتی در عود بیماری‌های جسمی و عواقب روانی-اجتماعی آن دخالت دارند. با این وجود مطالعات اندکی در مورد نقش شخصیت در پیش بینی عواقب روانی-اجتماعی مرتبط با سرطان وجود دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شخصیت در پیش بینی عوامل روانی-اجتماعی کیفیت زندگی و راهبردهای مقابله ای در بیماران مبتلا به سرطان است.روش ها: طرح پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی می باشد. نمونه آماری شامل 50 بیمار سرطانی بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای ارزیابی تفاوت های شخصیتی، کیفیت زندگی و راهبردهای مقابله ای به‌ترتیب از آزمون های کارور و وایت (1994)، پرسشنامه بررسی کیفیت زندگی 12 سوالی (sf-12) و پرسشنامه مقابله با موقعیت های فشارزا (ciss) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم‌افزار spss و با کمک آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد.یافته ها: هر دو سیستم بازداری و فعال ساز رفتاری قادر به پیش‌بینی کیفیت زندگی (001/0 > ‌p) هستند و سیستم بازداری رفتاری قادر به تبیین سبک مقابله‌ای هیجان مدار (05/0 > p) و اجتنابی (01/0 > p) و سیستم فعال ساز رفتاری قادر به تبیین سبک مقابله‌ای مساله مدار (001/0 > p) می باشد. نتیجه گیری: سیستم های مغزی-رفتاری قادر به پیش بینی کیفیت زندگی و راهبردهای مقابله ای بیماران سرطانی می باشند. با شناسایی این سیستم ها در افراد سرطانی می توان کسانی را که از نظر کیفیت زندگی در معرض افتند و یا احتمال استفاده از راهبردهای مقابله ای ناسازگارانه در آنان بالاتر است، شناسایی کرده و اقدامات پیشگیرانه را بر روی آنان به اجرا درآورد.