شاخصهای اپیدمیولوژیکی کچلی پا در مراجعین به آزمایشگاه قارچشناسی پزشکی کلینیک ویژه دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (89-1372)

زمینه: عفونتهای قارچی در سراسر دنیا شایع میباشند و بروز آنها مرتباً در حال افزایش است. در مطالعه حاضر ویژگیهای اپیدمیولوژیکی کچلی پا در بین مراجعین آزمایشگاه قارچشناسی پزشکی کلینیک ویژه دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه طی سالهای 89-1372 بررسی شد.روشها: در یک مطالعه توصیفی، از تعداد 2874 بیمار واجد ضایعه پا مراجعهکننده به آزمایشگاه قارچشناسی پزشکی کلینیک ویژه دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه طی سالهای 89-1372، شاخصهای اپیدمیولوژیکی کچلی پا استخراج و در فرم مربوطه وارد شد. دادهها پس از جمعآوری مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافتهها: تعداد 2874 بیمار واجد ضایعه پا مورد بررسی قرار گرفتند که 918 نفر (94/31%) آنها واجد کچلی پا بودند (66/61% مرد و 34/38% زن). در رده سنی زیر 40 سال، زنان و در رده سنی بالای 40 سال، مردان بیشترین موارد کچلی پا را داشتند. 5/84 درصد در شهر کرمانشاه و بقیه در سایر شهرهای استان زندگی میکردند. 918 مورد عفونت درماتوفیتی شامل تریکوفیتون منتاگروفیتس (6/32%)، گونه تریکوفیتون (روبروم و منتاگروفیتس) (2/22%)، تریکوفیتون وروکوزوم (2/16%)، تریکوفیتون روبروم (6/12%)، اپیدرموفیتون فلوکوزوم (6/6%)، میکروسپوروم کانیس (5/4%)، تریکوفیتون ویولاسیوم (5/3%) و تریکوفیتون جیپسیوم (8/1%) بودند.نتیجه‌گیری: در این مطالعه، مردان بیشترین تعداد و ترایکوفیتون منتاگروفیتس بیشترین عوامل بودند که با سایر مطالعات همخوانی دارد، اما بیشترین مراجعه در بهار و تابستان بود که با مطالعات دیگر متفاوت است. این تفاوت ممکن است به‌دلیل حضور بیشتر در مکان‌های ورزشی و استخر در فصل گرم سال و دوره کمون طولانی کچلی پا در این فصل باشد.