مقایسه نارسایی توجه و بازداری پاسخ در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، عقب‌مانده ذهنی و عادی

زمینه: نتایج پژوهش‌های پیشین نشان داده که کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم و عقب‌مانده ذهنی دچار نارسایی‌هایی در کارکرد توجه و بازداری هستند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه نارسایی در کارکرد توجه و بازداری پاسخ در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، عقب‌مانده ذهنی و عادی انجام شد.روش‌ها: روش این پژوهش از نوع پس‌رویدادی است. تعداد 15 کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، 15 کودک عقب‌مانده ذهنی و 15 کودک عادی با آزمون عصب- روان شناختی استروپ و آزمون عملکرد مداوم مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط آزمون‌های آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه، آزمون تعقیبی lsd و روش غیرپارامتریک کروسکال والیس با استفاده از نرم‌افزار spss 17 انجام شد. یافته‌ها: در کارکرد توجه انتخابی (0001/0p < ) و بازداری (0001/0p < ) بین سه گروه مورد بررسی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین مشخص شد که در مولفه آزمون عملکرد مداوم بین کودکان مبتلا به اوتیسم و عقب‌مانده ذهنی (535/0p < ) تفاوت معناداری وجود ندارد اما بین کودکان مبتلا به اوتیسم و عادی (001/0p < ) و عقب‌مانده ذهنی و عادی (0001/0p < ) تفاوت معنادار است.نتیجه‌گیری: در مولفه‌های نارسایی توجه و بازداری پاسخ بین سه گروه مورد بررسی تفاوت معناداری وجود دارد و عملکرد کودکان عقب‌مانده ذهنی ضعیف تر از کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم و عادی و نیز عملکرد کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ضعیف‌تر از کودکان عادی است.