مقایسه تاثیر فلوکونازول و کلوتریمازول در درمان ولوواژینیت کاندیدا آلبیکنس

سابقه و هدف: واژینیت شایع‌ترین علت مراجعه زنان به درمانگاه‌های زنان برای درمان است و کاندیدیاز دومین عفونت شایع مهبل می‌باشد. با توجه به شیوع بیماری و تناقضات موجود در مورد تاثیر تک دوز فلوکونازول خوراکی و کلوتریمازول واژینال، مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو داروی فلوکونازول و کلوتریمازول در درمان ولوواژینت‌های کاندیدا آلبیکنس در بیماران مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1379 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر با روش کارآزمایی بالینی یک‌سوکور روی 70 بیمار در دو گروه فلوکونازول تک‌دوز خوراکی (35 نفر) و کلوتریمازول واژینال هفت شبه صورت پذیرفت. بیماران از نظر شکایات ترشح واژینال، خارش، درد هنگام مقاربت، درد زیر دل، سوزش واژینال، سوزش و تکرر ادرار و علایم: التهاب و قرمزی ولو، زخم یا ضایعات پوسچولو پاپولروولو و کشاله ران، التهاب و قرمزی کشاله ران، ترشح واژینال کاندیدیایی، التهاب و قرمزی واژن و درد و حساسیت آدنکس‌ها لام مستقیم و کشت قبل و بعداز درمان مورد بررسی قرار گرفتند و با آزمون مک‌نمار تداخل دو گروه و با آزمون کای‌دو بین دو گروه مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که دو گروه از لحاظ میزان پاسخ درمانی (پاسخ بالینی به‌همراه پاسخ پاراکلینیکی) در ارزیابی 4 الی 7 روز پس از اتمام دوره درمان، تفاوت معنادار آماری در سطح اطمینان 95% نداشتند. تنها علامت ترشح واژینال کاندیدیایی بود که بعداز درمان در دو گروه اختلافی نزدیک سطح معناداری داشت که نیاز به بررسی با تعداد نمونه بیشتر دارد. البته در خصوص بعضی از شکایات و علایم به‌عنوان مثال درد زیردل، سوزش واژینال، سوزش و تکرر ادرار، التهاب و قرمزی ولو و واژن میزان درمان و نیز سرعت بهبود علایم و شکایات در گروه فلوکونازول از لحاظ عددی و با توجه به آزمون مک‌نمار بیش از گروه کلوتریمازول بود. نتیجه درمان مثبت 1/77% در گروه فلوکونازول و 2/74% در گروه کلوتریمازول بود. طبق نتایج آزمایشگاهی در 4/91% از گروه فلوکونازول و در 1/77% ازگروه کلوتریمازول کشت کاندیدا منفی شده بود. عوارض جانبی چشمگیر نبود و میزان پذیرش بیماران در گروه فلوکونازول 100% بود. بحـث: توصیه می‌شود ضمن تکرار آن به‌صورت گسترده‌تر در صورت تایید یافته‌های فوق از فلوکونازول تک‌دوز خوراکی که روشی موثر، آسان، ارزان و قابل قبول بیماران است، به‌جای کرم‌های واژینال کلوتریمازول استفاده شود و برای حل کامل مشکل تحقیقات تجربی با داروهای کتوکونازول و ایتراکونازول انجام گردد.