مقایسه نتایج سونوگرافی شکمی و معیار بالینی آلوارادو در بیماران مشکوک به آپاندیسیت و تاثیر سونوگرافی شکمی در کاهش موارد آپاندکتومی منفی

زمینه: باتوجه به میزان بالای آپاندکتومی‌های منفی، پیدا کردن راهی برای کاهش این موارد منفی ضروری است. این مطالعه به بررسی میزان حساسیت و اختصاصی بودن سونوگرافی شکمی در مقایسه با معیارهای بالینی الوارادو در بیماران مشکوک به آپاندیسیت می‌پردازد و سعی دارد تا جایگاه مناسب سونوگرافی شکمی را در بیماران مشکوک به آپاندیسیت باتوجه به سن و جنس پیدا کند. روش‌ها: در این مطالعه 370 بیمار مشکوک به آپاندیسیت در بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه انتخاب شدند. امتیاز کلینیکی الوارادو برای هر بیمار محاسبه شد و سپس همه آن‌ها با سونوگرافی شکمی و عمل جراحی پی‌گیری شدند. اطلاعات ضروری هر بیمار مانند سن، جنس، وزن و طول مدت علایم ثبت گردید. دقت تشخیصی سونوگرافی و معیارهای الوارادو در مقایسه با پاتولوژی حین عمل محاسبه شد. میزان کاهش اپاندکتومی منفی ناشی از سونوگرافی نیز محاسبه گردید.یافته‌ها: حساسیت و اختصاصی بودن سونوگرافی به‌ترتیب 3/98 و 4/76 درصد بود. ارزش پیش‌بینی مثبت و منفی سونوگرافی نیز به‌ترتیب 7/95 و 4/89 درصد بود. میزان اپاندکتومی منفی، 9/14 درصد (55 بیمار) بود که 42تای آن‌ها (76%) سونوگرافی منفی داشتند و در 35/11 درصد از کل بیماران از عمل جراحی بی‌مورد به‌واسطه انجام سونوگرافی اجتناب گردید. 9/10 درصد از بیماران با امتیاز الوارادو 10-9، 14 درصد با امتیاز 8-7 و 4/19 درصد با امتیاز 6-5 به‌ترتیب اپاندکتومی منفی داشتند. نتیجه‌گیری: سونوگرافی شکمی قبل از جراحی اپاندکتومی می‌تواند مانع از انجام اعمال جراحی غیرضروری شود. معیارهای بالینی الوارادو نیز کماکان ابزار خوبی برای غربالگری بیماران مبتلا به شکم‌درد جهت تشخیص اپاندیسیت می‌باشد.