اثر مورفین بر فاگوسیتوز بیگانه‌خوارهای صفاق موش

زمینه: با توجه به وجود گزارشاتی مبنی بر تشدید مواردی از عفونت‌ها در مصرف‌کنندگان مورفین، این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مورفین بر عمکرد بیگانه خوارهای صفاق موش سوری انجام شد.روشها: 56 سر موش balb/c ماده، با سن 8-6 هفته و با وزن 2±28 گرم به دو گروه تقسیم شدند. به گروه مورد در روزهای اول تا چهارم در دو نوبت صبح و عصر به‌ترتیب مقادیر 20، 40، 60 و 80 میلی‌گرم بر کیلوگرم مورفین و 100 میلی‌گرم یکبار در روزهای پنجم تا دهم با حجم نهایی 5/0 میلی‌لیتر، به‌صورت داخل صفاقی تزریق گردید. به گروه شاهد در همان دوره زمانی، میزان 5/0 میلی‌لیتر نرمال‌سالین تزریق شد. سپس در 3 مرحله، در روزهای 3، 5 و10 پس از تجویز مورفین، موش‌ها را کشته و محتویات صفاق آسپیره و سپس با گلبول‌های قرمز گوسفندی (srbc)، مخلوط گردیدند. تعداد بیگانه خوارهای فاگوسیت‌کننده گلبول قرمز با استفاده از میکروسکوپ نوری تعیین و در دو گروه با یکدیگر مقایسه شدند.نتایج: تعداد بیگانه خوارهای فاگوسیت‌کننده گلبول قرمز در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد در روز دهم (کشتار مرحله سوم) به‌طور معناداری کاهش داشت (031/0p < ). نتیجه‌گیری: تجویز مورفین به‌مدت ده روز فعالیت بیگانه خوارهای صفاق را در موش balb/c کاهش می‌دهد. لذا در بیمارانی که تضعیف سیستم ایمنی خطرناک است بایستی با احتیاط مصرف شود یا از داروهای جانشین استفاده گردد.