مطالعه جامعه‌شناختی مسئله‌مندی گفتگو در خانواده (مورد مطالعه شهروندان منطقه 3 و 15 شهر تهران)

ریشه بسیاری از مسائل و آسیب های نهاد خانواده در ضعف یا فقدان مهارت های ارتباطی و گفتگویی است. هدف این تحقیق مطالعه جامعه شناختی مسئله مندی گفتگودرخانواده است. این تحقیق از نوع کمی است و با روش پیمایش و با استفاده از پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماری شهروندان مناطق 3و15 شهر تهران و نمونه آماری هم 384 نفر انتخاب شدند و از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای استفاده شده است. یافته‌ها نشان دادکه میزان گفتگو در خانواده در حد متوسط(40.4) است. بین موانع شخصیتی، خانوادگی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با نوع گفتگو در خانواده رابطه معناداری وجود دارد. همچنین در معادلات ساختاری میزان رابطه هر یک از شاخص‌های مسئله مندی و گفتگو در خانواده به ترتیب عبارت‌اند از: عوامل شخصی(0.42)، عوامل خانوادگی(0.54)، عوامل اجتماعی(0.58)، عوامل فرهنگی(0.62) و عوامل اقتصادی(0.55).

a sociological study of dialogue problem in the family

the aim of this research is to study the sociological problematic of family conversation, which was collected using survey method and questionnaire technique. the statistical population was citizens in district 3 and 15 of tehran and the statistical sample was 384 people, selected by cluster sampling method. the findings showed that the level of conversation in the family is average (40.4). there is a significant relationship between personality, family, economic, social and cultural barriers and family conversation. also, in structural equations, the level of relationship between each of the problematic indicators and family conversation are respectively: personality barriers (0.42), family barriers (0.54), social barriers (0.42), cultural barriers (0.22), and economic barriers (0.55). in total, the indicators of this research affect (0.83) of the factors of problematic and family conversation, and the remaining (0.17) is affected by other factors.