رهبری خردمندانه در دوران آشوب: رهبری راهبردی و نوآوری برای دستیابی به مزیت پایدار

در تابستان 2025، رهبران راهبردی خود را با چالش‌ها و فرصت‌های بی‌سابقه‌ای روبرو می بینند که در محیطی  با اختلالات مداوم_از بازآرایی‌های ژئوپلیتیکی (bretas & tippmann, 2025) گرفته تا انقلاب‌های فناوری و تغییرات  بازار  (atanassova et al., 2024)_رخ می دهند. برای سازمان‌های معاصر، پیمایش این محیط ناپایدار برای بقای بلندمدت و مزیت رقابتی ضروری است  (pregmark & beer, 2025). پیام این شرایط این است که رهبران باید ذهنیت جدیدی اتخاذ کنند_ذهنیت‌ای که از مدیریت واکنشی فراتر رود و رهبری را  به معماری سازمان‌های پویا و مقاومی تبدیل می کند که قادر به رفتار اثر بخش در میان تغییرات مداوم باشند  (hernes et al., 2025). رهبری راهبردی امروز نیازمند تعادل بین نوآوری جسورانه و تعهد خالصانه به هدف سازمانی، تعامل ذی‌نفعان، و عملکرد پایدار است (tessema, 2025). نوآوری دیگر اختیاری نیست، بلکه نیروی محرکه اصلی رشد و تاب‌آوری است. رهبران باید فرهنگ‌های سازمانی را پرورش دهند که آزمایش، همکاری، و یادگیری مداوم را ترویج کنند_ و سازمان‌ها را قادر سازند تا به طور یکپارچه با محیط‌های سریع‌التغییر سازگار شوند. در قلب رهبری موثر در این دوران، توسعه چابکی سازمانی و هوش جمعی نهفته است  (mignenan et al., 2024). دامنه و سرعت فزاینده اختلالات، گذار از کنترل سنتی از بالا به پایین به سمت رویکردهای رهبری فراگیر و توانمندساز را الزامی می‌سازد  (mohamad et al., 2025).سازمان‌هایی که محیط‌های توانمندسازی را فراهم می کنند که تیم‌ها در تمام سطوح می‌توانند به سرعت و نوآورانه به چالش‌ها پاسخ دهند، موقعیت بهتری برای حفظ تعامل، ساخت تاب‌آوری، و حفظ هم‌ترازی راهبردی_حتی در زیر سایه عدم قطعیت_دارند (syamsir et al., 2025). علاوه بر این، تصمیم‌گیری آینده‌محور به امر اصلی تبدیل می‌شود  (welch, 2025).رهبران باید به طور فعال قابلیت‌ها را در حوزه‌هایی مانند تحول دیجیتال، پایداری شرکتی، و مدیریت استعدادها بسازند، و سازمان‌ها را قادر سازند تا فرصت‌های نوظهور را پیش‌بینی و از آن‌ها بهره‌برداری کنند  (chen et al., 2024). رهبری همدلانه، انرژی را به سازمان تزریق می‌کند تا اختلال را به عنوان محرکی برای تجدید و رشد ببینند، نه صرفاً یک تهدید. برجستگی رهبری راهبردی و نوآوری به عنوان موتورهای تاب‌آوری سازمانی و مزیت رقابتی آشکار است. شرکت‌هایی که با هدایت رهبران آینده‌نگر پیش می‌روند رهبرانی که کنش جمعی را برمی‌انگیزند، انگاره‌های بنیادین را واکاوی می‌کنند و فرهنگی از «همیشه‌آماده‌بودن» را ترویج می‌دهند بیشتر در شکل‌دادن به آینده نقش خواهند داشت تا اینکه تنها به آن واکنش نشان دهند. برای توسعه درک و کنش در این حوزه سرنوشت‌ساز، از پژوهندگان دعوت می‌شود تا دستاوردهای پژوهشی خود را در زمینه‌هایی مانند تکامل سازمانی، نوآوری فناورانه، رهبری سازگار، راهبردهای رقابتی، پایداری و مدیریت ریسک ارائه دهند. تاکید بر پژوهش‌های تجربی استوار، نوآوری نظری و بینش‌های کاربردی، به غنای ادبیات مدیریت راهبردی خواهد انجامید. رویکردهای میان‌رشته‌ای که فناوری، علوم رفتاری و اقتصاد را درمی‌آمیزند، بر رسایی و تاثیر پژوهش‌های آینده به‌ویژه آنگاه که با اصول رهبری اخلاقی و پایدار گره خورده باشند خواهند افزود. این یادداشت، فراخوانی است به جامعه دانشگاهی برای متمرکز کردن کوشش‌های پژوهشی در قلمرو رهبری راهبردی و نوآوری در روزگار آشوب. ژرفا بخشیدن به دانش جمعی ما در این زمینه، سازمان‌ها را با خرد و ابزارهای لازم برای کامیابی در چشم‌اندازی جهانی که هر روز پیچیده‌تر می‌شود مجهز خواهد کرد.

leading wisely in disruptive times: strategic leadership and innovation for sustainable advantage

in the summer of 2025, strategic leadership is confronted with unprecedented challenges and opportunities within an environment characterized by continuous disruptions—ranging from geopolitical realignments (bretas & tippmann, 2025) to technological revolutions and shifting market landscapes (atanassova et al., 2024). for contemporary organizations, navigating this volatile setting is essential for long term survival and competitive advantage (pregmark & beer, 2025). leaders are called to adopt a new mindset—one that transcends reactive management to become architects of dynamic, resilient organizations capable of thriving amid persistent change (hernes et al., 2025). strategic leadership today necessitates balancing audacious innovation with a sincere commitment to organizational purpose, stakeholder engagement, and sustainable performance (tessema, 2025). innovation is no longer optional but a core driver of growth and resilience. leaders must cultivate organizational cultures that promote experimentation, collaboration, and continuous learning—enabling organizations to adapt seamlessly to fast evolving environments. at the heart of effective leadership in these times lies the development of organizational agility and collective intelligence (mignenan et al., 2024). the intensifying scope and velocity of disruptions demand a shift from traditional top down control toward inclusive, enabling leadership approaches (mohamad et al., 2025). organizations that foster environments of empowerment, where teams at all levels can respond swiftly and innovatively to challenges, are better positioned to sustain engagement, build resilience, and maintain strategic alignment—even under uncertainty (syamsir et al., 2025). furthermore, future oriented decision making becomes paramount (welch, 2025). leaders need to proactively build capabilities in areas such as digital transformation, corporate sustainability, and talent management, allowing organizations to anticipate and capitalize on emerging opportunities (chen et al., 2024). disciplined yet empathetic leadership energizes organizations to view disruption as a catalyst for renewal and growth rather than solely a threat.the significance of strategic leadership and innovation as drivers of organizational resilience and competitive advantage cannot be overstated. firms led by visionary leaders those who inspire collective action, revisit foundational assumptions, and foster a culture of preparedness are more likely to shape the future rather than merely react to it.to advance the understanding and practice of this critical area, scholars are encouraged to contribute research exploring themes such as organizational evolution, technological innovation, adaptive leadership, competitive strategies, sustainability, and risk management. emphasizing rigorous empirical research, theoretical innovation, and actionable insights will significantly enrich the strategic management literature. cross disciplinary approaches involving technology, behavioral sciences, and economics will further enhance the relevance and impact of future research especially when linked to ethical and sustainable leadership principles.in conclusion, this editorial issue a call to the academic community to intensify research efforts on strategic leadership and innovation in times of disruption. deepening our collective knowledge in this domain will equip organizations with the wisdom and tools necessary to succeed in an increasingly complex global landscape