>
Fa   |   Ar   |   En
   رابطه مفاهیم «فرّه» و «خویشکاری» براساس متون پهلوی و کارکرد اجتماعی آنها در اندیشه سیاسی ایران باستان  
   
نویسنده سنگاری اسماعیل ,کرباسی علیرضا
منبع مطالعات ايراني - 1396 - دوره : 16 - شماره : 31 - صفحه:127 -139
چکیده    بسیاری از واژه هایی که در متون پهلوی به کار رفته است، فارغ از معانی انتزاعی و نظری شان، کارکردی عمل گرایانه در صحنه اجتماعی ایران باستان داشته اند. از مهم ترین این واژه ها، «فرّه» و «خویشکاری» می‌باشند که ارتباط نزدیکی با یکدیگر داشته و در معنای عملی خود، از کارکردی یکسان برخوردارند؛ متون پهلوی ـ با تاکید بر دینکرد ـ نشان می دهند که این دو واژه نسبت مستقیمی با یکدیگر دارند. درواقع، خویشکاری در هر فرد ظرفیتی از فروغ ایزدی و روشنایی مطلق می باشد که همان فرۀ یزدانی است و به هر آفریده ای به اندازۀ تاب و توان و انجام خویشکاری آفرینشی او، اعطا می گردد. این نور یا روشنایی، از بهترین نوع خویشکاری از سوی هر فردی حاصل می شود که فرد در جایگاه خویش و در ساختار طبقاتی‌اش از بهترین کارکردها در جهت نیرومند ساختن عوامل حیات و زندگی بهره می برد و به موجودات مینوی مانندتر می شود و بدین ترتیب، شایستۀ لقب «فرّه مند» می گردد. شیوۀ پژوهش، توصیفیتحلیلی است و هدف آن که با بررسی منابع دست اول پهلوی و مطابقت آن با ساختار اجتماعی ایران باستان انجام شده، نشان دادن پیوند این دو مفهوم است که در حقیقت، آمیزه ای میان نظر و عمل در نزد فرزانگان ایران باستان بوده است  تا از این طریق بتوان بیشترین بازده و نتایج عینی را از فعالیّت های مردم در جهت پایداری و ثبات بنیان قدرت به دست آورد.
کلیدواژه فرّه، خویشکاری، طبقه‌اجتماعی، نور ایزدی، آفرینش
آدرس دانشگاه اصفهان, بخش تاریخ, ایران, دانشگاه تهران, ایران
پست الکترونیکی alireza.karbasi63@gmail.com
 
   The Relationship between Concepts of "Splendor: xwarrah" and "Dutifulness: xwēškārīh" on the basis of Middle Persian (Pahlavi) Texts and their Social Functions in Ancient Political Thought  
   
Authors Sangari1 Esmail ,Karbasi Alireza
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved