خسرو انوشیروان و شکوفایی فرهنگ و تمدن ایران در دوره ساسانیان
|
|
|
|
|
نویسنده
|
جلیلیان شهرام ,گیلانی نجم الدین
|
منبع
|
مطالعات ايراني - 1396 - دوره : 16 - شماره : 31 - صفحه:21 -34
|
چکیده
|
شکوفایی فرهنگ و تمدن یک سرزمین پیوند تنگاتنگی با خردمندی و فرهیختگی فرمانروایان آن دارد و اگر این ویژگی ها با بردباری و آزاداندیشی یک فرمانروا همراه شود، نخبگان و اندیشمندان به سوی او روی خواهند آورد. خسرو انوشیروان (53-1579 م.) پادشاه فرهیخته و خردمند ساسانیان، چنانکه منابع تاریخی ایرانی و ناایرانی گواهاند، هم دانشدوست بود و هم آکنده از بردباری دینی و آزاداندیشی. ازاینرو، در دورۀ فرمانروایی او دانشمندانی از دیگر سرزمینها به ایران آمدند که یک نمونۀ آن، ورود فیلسوفان و پزشکان بیگانه به شهر جندی شاپور در خوزستان بود. خسرو انوشیروان که شیفتۀ دانش و فلسفه بود و همیشه با فیلسوفان و اندیشمندان گفتوگوها و هماندیشی داشت، تلاش زیادی هم برای گردآوری کتابهای علمی هندی و یونانی و ترجمهی آنها به زبان پهلوی (= فارسی میانه) انجام داد. همچنین خسرو انوشیروان برای گستراندن امنیّت در ایران، نهادینه کردن فرهنگ کار و کوشش و ایجاد همدلی و یکپارچگی در کشور، که همگی از زمینههای پیدایش و شکوفایی فرهنگ و تمدنها بودهاند، فعالیتهای زیادی کرد. در این پژوهش، کوشش خواهد شد با سودجستن از منابع تاریخی و به روش توصیفی ـ تحلیلی، به اقدامات خسرو انوشیروان برای شکوفایی فرهنگ و تمدن ایرانی پرداخته شود
|
کلیدواژه
|
خسرو انوشیروان، فرهنگ و تمدن، دانشدوستی، کار و کوشش، جندی شاپور
|
آدرس
|
دانشگاه شهید چمران اهواز, گروه تاریخ, ایران
|
پست الکترونیکی
|
ngilani58@gmail.com
|
|
|
|
|