دیاسپورا، مولفه و ابزار دیپلماسی فرهنگی

دیاسپورا جامعه‌ای فراملی است که بنا به دلایل غیر ارادی از وطن مادری خود مهاجرت کرده و در سرزمینی دیگر سکنی گزیده است. به همین دلیل دو مولفۀ فرهنگ و هویت را به عنوان شاخصۀ دیاسپوریک خود در سرزمین جدید معرفی می‌کند. از دیگر سو دولت ها نیز برای پیشبرد استراتژی‌های دیپلماسی فرهنگی، مولفه های فرهنگی و هویتی را بصورت عینی و ذهنی جهت توسعه گفتمان فرهنگی در محیط بین الملل مبنای کار قرار می دهند. لذا در این پژوهش کابردی سوال اصلی این است که چگونه دیاسپورا می تواند در دیپلماسی فرهنگی نقش آفرینی کند؟ این پژوهش با روش توصیفی – تبیینی و با رویکرد مقایسه‌ای مولفه‌های تشکیل دهندۀ دیاسپورا و دیپلماسی فرهنگی با استفاده از آثار و منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی در دسترس و با کاربست مبانی مفهومی دیپلماسی مسیر دو به تحلیل موضوع پرداخته است. نتیجه این‌که یافته‌های پژوهش نشان می دهد که فرهنگ و هویت قادرند به عنوان دو مولفۀ مشترک ساختاری، پیوند بین دیاسپورا و دیپلماسی فرهنگی را برقرار کنند.

diaspora: component and instrument of cultural diplomacy

the diaspora is defined as a transnational community that has involuntarily migrated from its homeland and settled in another land. as a consequence, diaspora communities carry their cultural and identity markers as defining characteristics in their new host countries. conversely, states use cultural and identity components as subjective and objective elements to advance their cultural diplomacy strategies and promote intercultural dialogue in the international arena. therefore, the central research question of this applied study is: how can diaspora communities play a role in cultural diplomacy? this research employs a descriptive analytical approach with a comparative perspective to examine the constituent elements of diaspora and cultural diplomacy. the study utilizes library and online resources, along with the conceptual framework of track ii diplomacy, to analyze the subject matter. the findings of the study suggest that culture and identity function as common structural components that connect diaspora and cultural diplomacy.