استناد به دکترین تفسیر موسع از حق دفاع مشروع در مقابله با تروریسم پسامدرن: با تاکید بر تروریسم سایبری سازمان مجاهدین خلق

واقعه 11 سپتامبر2001 شورای امنیت را بر آن داشت تا با تصویب قطعنامه‌هایی مطابق با حقوق بین‌الملل، به ظهور مفاهیم جدیدی از دفاع مشروع (حمله پیشدستانه و پیشگیرانه) کمک کند. زیرا اعمال کنشگران غیردولتی می‌تواند منجر به یک حمله مسلحانه شود، ازآن جاکه اقدامات تروریستی معاصر از حالت سنتی خارج شده و اشکال مدرن آن تحت عنوان موج تروریسم پسامدرن مانند تروریسم سایبری در حال گسترش است. براساس رویکرد موسع باری بوزان به امنیت ملی، این مقاله به‌دنبال پاسخ گویی به این سوال است که، از منظر ماده 51 منشور ملل متحد، توسل به حمله پیشدستانه و پیشگیرانه در برابر تروریسم پسامدرن (تروریسم سایبری سازمان مجاهدین خلق) چگونه توجیه می‌شود؟ روش مطالعه این پژوهش توصیفی تحلیلی است. هدف پژوهش حاضر آن است که میان دو حوزه حقوقی و سیاسی در برابر تهدیدات پست مدرن تروریسم (مطالعه موردی تروریسم سایبری سازمان مجاهدین خلق) مفاهمه برقرار نماید. نتایج نشان می‌دهد که رویه حقوقی بین‌المللی حکایت از مشروعیت توسل به دفاع مشروع در برابر حملات تروریستی گروه‌های غیردولتی دارد و نظریه منتخب امنیت ملی این مطلب را تایید می‌کند. هرچند حقوق بین‌الملل چیزی به نام حمله پیشدستانه و پیشگیرانه شناسایی نکرده است اما در نبود نظام حقوقی کارآمد در خصوص فضای سایبری تردیدی در حق دفاع مشروع در مقابله با تروریسم پسامدرن نمی‌باشد.

invoking the doctrine of broad interpretation of the right to self defense in countering post modern terrorism: with emphasis on the mek’s cyber terrorism

following september 11, 2001, the un security council adopted resolutions consistent with international law that paved the way for recognizing new concepts of self defense (preemptive and preventive strikes). the rationale behind this shift lay in the conduct of non state actors whose actions could potentially amount to armed attacks. current terrorist activities changed their traditional forms and are evolving into modern versions under the rubric of the “post modern terrorism wave,” exemplified by phenomena such as cyberterrorism. according to barry buzan’s expansive approach to national security, this article seeks to answer the question: how can recourse to preemptive and preventive strikes against post modern terrorism (specifically, the cyber terrorism of the mojahedin e khalq organization—mek) be justified from the perspective of article 51 of the un charter?the research uses a descriptive analytical method. its primary objective is to establish a mutual understanding between the legal and political domains in countering post modern terrorism threats (with a case study on the mek’s cyberterrorism). the results indicate that international legal practice recognizes the legitimacy of invoking self defense against terrorist attacks perpetrated by non state groups, and the selected national security theory supports this view. the concepts of preemptive and preventive strikes are not officially recognized in international law. however, in the absence of a working legal regime governing cyberspace, there is little doubt about the existence and validity of the right to self defense against post modern terrorism.