تاثیر جایگاه روسیه در ساختار قدرت جهانی بر مساله‌ ‌هسته‌ای ایران (از 2003 تا 2023)

تراژدی از دست رفتن عظمت دوره‌ی تزاری و ابرقدرتی شوروی را می‌توان یکی از معدود نقاط اشتراک طیف‌‌های فعال در روند‌های سیاسی و اجتماعی در فدراسیون روسیه دانست. این احساس در قالب آرمان تبدیل روسیه به یک قدرت بزرگ، نمود مشهودی داشته است و خصوصاً در گفتمان متاخر سیاست خارجی روسیه که به نام اوراسیاگرایی پوتین شناخته می‌شود و به صورت ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری پوتین و از سال 2012 تا کنون دنبال می‌شود، شدت بیشتری گرفته است. بر این اساس، جایگاه ایران در دکترین اوراسیاگرایی پوتین ارتقا یافته و به دنبال آن حمایت‌ها و همکاری‌‌های ‌هسته‌ای روسیه با جمهوری اسلامی ایران فزونی یافته است، هر چند رفتار روسیه در این موضوع دارای تعارض و پارادوکسیکال بوده است. این پژوهش به دنبال آزمون این دیدگاه، بر اساس این سوال است که جایگاه روسیه در ساختار قدرت جهانی، چه تاثیری بر مساله‌ی ‌هسته‌ای ایران داشته است؟ یافته‌های این پژوهش که به روش کار توصیفی - تحلیلی و با رویکردی تاریخی صورت گرفته، نشان می‌دهد که تاثیر روسیه در این خصوص بر اساس گفتمان‌‌های سیاست خارجی‌اش، از طیف غرب‌گرایی به طیف اوراسیاگرایی پوتین میل پیدا نموده و به تبع آن تاثیرات جایگاه روسیه بر مساله ‌هسته‌ای ایران، نمود بیشتری پیدا نموده است.

effect of russia’s position in world power structure on iran’s nuclear issue from 2003 to 2023

the tragic nature of the death of the mighty tsarist and soviet union eras is one of the few points of commonality among active political spectrum and social trends in the russian federation. this feeling emerged as a desire to turn russia into a great power, particularly in the current discourse of russia’s foreign policy, known as putin’s eurasianism, and has been followed and intensified, especially in the second term of putin’s presidency, since 2012. accordingly, iran’s place in putin’s eurasianism has been promoted, manifested by growing russia’s nuclear support and cooperation with the islamic republic of iran. however, russia’s behavior in this matter remains contradictory and paradoxical. therefore, this research aimed to find the effect of russia’s position in the world power structure on iran’s nuclear issue. this analytical-descriptive research showed that russia’s foreign policy shifted its doctrine from westernism to putin’s eurasianism. accordingly, russia’s position has a more significant effect on iran’s nuclear issue.