برکسیت : سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه اروپا و بریتانیا از منظر سازه انگاری نوکارکردگرایانه

نقصان نظریه نوکارکردگرایی اغماض در نقش و کارکرد دولت‌هایی نظیر بریتانیا در همگرایی سیاسی و جبرگرایی آن در نادیده انگاشتن متغیرها و عوامل خارج از اروپا و بازیگران فرااروپایی در تدوین سیاست خارجی امنیتی مشترک است. آنچه نوکارکردگرایی در واکاوی نظری خود میبایست بازنگری و اصلاح کند لحاظ کردن اهمیت و نقش حکومت‌های ملی و اختیار و نفوذ تصمیم گیری مستقل نخبگان ملی همانند دولت بریتانیا از لحاظ احصا سیاستی مستقل نظیر رفراندوم برکسیت است. هر دو نظریه نوکارکردگرایی و سازهانگاری اهمیت ایدهها و ارزش ها را به عنوان توضیح خط مشی و عملکرد نمایان میسازند و قدرت محدودکننده نهادهای چندجانبه را میپذیرند آنها مبین و شاهد پیوندهای مهم فی مابین تصمیم گیری در سیاست داخلی و سیاست خارجی هستند. رویکرد این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، ارزیابی و تلقی نوکارکردگرایی در اهمیت فشارهای کارکردی و ساختاری درون اتحادیه اروپا و سیاست خارجی امنیتی مشترک آن است اینکه این استراتژی خروج ممکن است به دیگر بخش‌های اتحادیه نیز تسری یابد. پرس اصلی این مقاله آن است که چگونه می‌توان از منظر سازه انگاری نوکارکردگرایانه عطف به برکسیت، به سیاست دفاعی و امنیتی مشترک اروپا پرداخت؟ یافته‌های آن نیز نشان می‌دهد، رویکرد هژمونیک بریتانیا و سیاستهای انزواطلبانه‌اش در تعارض با همگرایی در اتحادیه اروپا و تکروی در اتخاذ راهبردهای سیاسی متغایر با سیاست خارجی و امنیتی مشترک اروپا، به برکسیت انجامیده است که تنها از طریق سازه‌انگاری نوکارکردگرایانه قابل بررسی است.

brexit: britain and eu cfsp under the light of neofunctionalist constructivism

the british hegemony and its isolationist policies have been in constant conflict with integration within the eu and its monopoly of adopting political strategies holds opposing views towards the common european foreign and security policy. the focal query of the present study is how to turn to constructivism as post-neo-functionalism and other dominant theories of international relations. did brexit address a common european defense and security policy through these two interconnected theories? regarding the significance of functional and structural pressures within the eu, the assessment of neo-functionalism and its common foreign security policy in the context of politicization dynamics is that this exit strategy may lead to be popularized among other parts of the eu. in the interim, the drawback of the neo-functionalist theory is to pay no heed to of the role and function of governments such as britain in political convergence and its determinism in underestimating variables and factors outside europe and trans-european actors in the cfsp. briefly stated, what neo-functionalist constructivism has to embark upon its theoretical analysis is to mull over the crucial role of national governments and independent decision-making influence of national elites such as the british government in terms of an independent policy, explicitly as the brexit referendum.