نظریه کردارگراییِ روابط بین الملل

کردار گرایی یکی از جدید ترین نظریه های روابط بین الملل است. این نظریه، حاصل ورود چرخش کرداری در رشته روابط بین الملل، در دهه ی نخست قرن بیست و یکم می باشد. درباره ی ماهیت و هویت کردار گرایی در روابط بین الملل اختلاف نظر است. برخی آن را نسخه ی تحول و تکامل یافته سازه انگاری دانسته و آن را نوساره انگاری می خوانند بعضی دیگر، کردار گرایی را نظریه ای متفاوت و متمایز از سازه انگاری می دانند. بحث و بررسی این مسئله، یکی از مهم ترین موضوعات نظام جاری در روابط بین الملل است. پرسش اصلی مقاله عبارت است از: ماهیت و هویت کردار گرایی که آن را از سازه انگاری متمایز می سازد، چیست و مهم ترین مساهمت آن در نظریه روابط بین الملل کدام است؟ برای پاسخگویی به این پرسش، مهم ترین متون نظریه کردار گرایی با روش توصیفی - تحلیلی و خوانش انتقادی بررسی می شود تا مهم ترین اصول و مفروضه های این نظریه استنباط و استخراج شود. همچنین برای نشان دادن تمایز و تفاوت کردار گرایی از سازه انگاری از روش مقایسه ی کیفی نیز استفاده می شود. از این رو، هدف اصلی این مقاله، تقریر و نقد کردار گرایی روابط بین الملل به منظور تبیبی ماهیت، هویت و مساهمت نظری آن است. نتیجه کلی مقاله نشان می دهد که کردارگرایی با تلقی کردارهای بین المللی به عنوان واحد تحلیل و متغیر مستقل، به تبیین تجربی و عملی روابط بین الملل می پردازد و یک نظریه متمایز و مستقل از سازه انگاری است؛ مهم ترین مساهمت کردار گرایی تحلیل روابط بین الملل از طریق مطالعه کردارهای روزمره بین المللی، بعنوان عامل تبیین کننده است.

the practice theory of international relations

practice theory (pt) is one of the latest theories of international relations (ir). this theory is the outcome of the practice turn in social theory in the first decade of the 21st century. there are controversies among scholars on the nature and identity of this theory. some consider it as a new and developed version of constructivism or neoconstructivism. others, on the contrary, regard it as a separate theory from constructivism. likewise, this article, argues that pt is different from constructivism in such a way that it considers international practices as the unit of analysis and independent variable to empirically and practically explain “ir”. in fact, “ir” are defined and analyzed according to regular practices of international activists on a daily basis. the aim of this study is to articulate, explain, and critique pt in the iranian ir community. to obtain this goal, first, the practice turn in ir is explained. then different approaches and typologies of pt are clarified. the third section examines the principles, hypotheses, and theoretical commitments of pt. the fourth part deals with how ir are analyzed via pt referring to some case studies. next, pt is critically evaluated. finally, the findings of the study are presented.keywords: action, practice, practice turn, praxiography, habitus, relationalism, practice communities, practice theory.