ارزیابی بایسته‌ها و الزامات رفتاری جمهوری اسلامی ایران در سوریۀ پسابحران

روابط راهبردی جمهوری اسلامی ایران و سوریه علی‌رغم فرازوفرودهای کم‌سابقه‌ای که طی سالیان اخیر تجربه کرده است، نمونه‌ای تام و تمام از پایدارترین، راهبردی‌ترین و ناگسستنی‌ترین روابط دوجانبه در محیط امنیتی غرب آسیا تلقی می‌گردد که در فضای پسابحران به‌منظور تحکیم دستاوردهای به‌دست‌آمده نیازمند نقش‌آفرینی، مدیریت و مهندسی ویژه‌تر نسبت به قبل است. بر همین اساس هدف پژوهش حاضر ناظر بر آن است که با توجه به نقش‌آفرینی تهران در تحولات اخیر سوریه و حمایت حداکثری از دولت تحت رهبری بشار اسد، مهم‌ترین عوامل موثر بر کنشگریِ موثر ایران در سوریۀ پسا بحران شامل چه مواردی می‌باشد. متاثر از هدف مورد اشاره، نگارندگان پژوهش حاضر با تاسی از کتب، مقالات و منابع اینترنتی درجه اول و با روشی توصیفی تحلیلی استنتاجی کوشیده اند تا به چرایی این پرسش راهبردی پاسخ گویند که الزامات رفتاری جمهوری اسلامی ایران برای مدیریت سوریۀ پسابحران چگونه ارزیابی می‌گردد؟ ؟ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﮑﺎﯾﺖ از آن دارد ﮐﻪ از ﻧﮕﺎه ﺗﻬﺮان، ﺳﻮرﯾﻪ از ﻣﺰاﯾﺎی وﯾﮋهای در ﺣﻮزة راﻫﺒﺮدی ﻏﺮب آﺳﯿﺎ ﺑﺮﺧﻮرداراﺳﺖ: ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر راﻫﺒﺮدی ﺑﻪﻣﺜﺎﺑﻪ دروازهای ﺑﻪﺳﻮی ﺟﻬﺎن ﻋﺮب اﺳﺖ ﻣﯽﺗﻮان از آن ﺑﺮای اﯾﺠﺎد ﺗﻮازن ﻗﺪرت در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺤﻮر ﻏﺮﺑﯽ ﻋﺮﺑﯽ ﻋﺒﺮی اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد، ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺎس ﺑﺎﯾﺴﺘﻪﻫﺎ و اﻟﺰاﻣﺎت رﻓﺘﺎری ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ در ﺳﻮرﯾﻪ ﭘﺴﺎﺑﺤﺮان در ﭘﺮﺗﻮ ﮔﺰارهﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﭽﻮن: ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺗﻌﺎرض ﻣﻨﻄﻘﻪای در ﻗﺎﻟﺐ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﮔﺮوهﻫﺎی اﻓﺮاطﮔﺮا، ﻧﻮﺳﺎزی و ﺑﻬﺴﺎزی ﺳﺎﺧﺘﺎر ارﺗﺶ ﺑﺮ اﺳﺎس اﻫﺪاف ﻣﺸﺘﺮک دو ﮐﺸﻮر، ﺗﻮﺟﻪ وﯾﮋه ﺑﻪ ﻓﺮاﯾﻨﺪ دوﻟﺖ- ﻣﻠﺖﺳﺎزی در ﭘﺮﺗﻮ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺳﯿﺎﺳﯽ آﯾﻨﺪه ﺳﻮرﯾﻪ و ﺗﻼش در ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ژﺋﻮﭘﻠﯿﺘﯿﮏ ﺷﯿﻌﻪ از ﻃﺮﯾﻖ راﻫﺒﺮد ﭘﺮدازی ﺑﻬﯿﻨﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻠﯿﻞ اﺳﺖ.

Assessing the Needs and Behavioral Requirements of the Islamic Republic of Iran in Post-crisis Syria

The strategic relationship between the Islamic Republic of Iran and Syria, despite the few ups and downs it has experienced in recent years, is considered to be the perfect example of the most stable, strategic and inseparable bilateral relationship in the West Asian security environment in the postcrisis environment. In order to consolidate the achievements, more special planning, management and engineering are needed than before. Accordingly, the purpose of this study is to consider what are the most important factors affecting Iran’s effective action in postcrisis Syria, given Tehran’s role in recent developments in Syria and maximum support for the government led by Bashar alAssad. Influenced by this goal, the authors of the present study have tried to answer the strategic question of how to assess the behavioral requirements of the Islamic Republic of Iran for the management of postcrisis Syria by relying on books, articles and Internet resources primarily and in a descriptiveanalyticalinferential manner. Is it going? The result of testing the main research question suggests that from Tehran’s point of view, Syria, as the world’s largest small country, has special advantages in the strategic area of ​​Western Asia: It is a strategic country as a gateway to the Arab world that can not only be used to balance power against the United States and Israel, Rather, it is an important bridge to reach Hezbollah in Lebanon. In this regard, it is necessary that in the posttransformation environment, the strategic approach of the Islamic Republic of Iran be organized based on regional realities.