دیدگاه‌ها و رویه‌های متناقض حقوق بشر در ایران پس از انقلاب

انقلاب اسلامی ایران در کنار دو عامل سیاسی و بین المللی، بر بستر باورهای ایرانی پدید آمد. باورهایی که ایرانیان را گاه به تغییر نظام سیاسی وا می دارد . اینکه چرا ایرانیان در برابر استبداد شاهی می ایستند ولی در درون خانواده برخی از ایرانیان ، پدر در حال حکمرانی مطلق است. زنان برای حقوق خود می جنگند ولی از یاد می برند که حقوق بشر نه برای زنان و نه برای مردان بلکه برای همه افراد بشر آمده است. آزادیخواهان برای آزادی به زندان می روند ولی پس از زندان و با کسب قدرت مخالفان خود را درون همان زندان ها محبوس می کنند. نگارنده بر این باور است که دیدگاه ها و رویه های حقوق بشری ایران بیشتر از مدار ثابتی پیروی می کند. این مدار ثابت از اندازه های خرد و کوچک (فامیل) به سمت اندازه های کلان (ملی) در حرکت است. مداری که برگرفته از خویشاوندی گرایی، بومی گرایی، محلی گرایی، همشهری گرایی، هم استانی گرایی و ملی گرایی است. در این راستا پرسش کلیدی ذیل مطرح می شود: دیدگاه ها و رویه های حقوق بشری پس از انقلاب اسلامی چیست؟ فرضیه مورد آزمون اینکه: حقوق بشر همواره تحت الشعاع حق برای خودم از جنس هر چه که به خودم برگردد می شود و این امر به تالی فاسد تناقض در حقوق بشر می انجامد .این پژوهش تلاش دارد تا علل و عواملی که در دوری ایرانیان از حقوق بشر جهانشمول و ماندگاری متناقضانه در قطب حقوق بشر و قطب خود خواهی های ایرانی نقش دارند را مورد بررسی قرار دهد.

The Contradictory Views and Practices of Human Rights in Iran after the Islamic Revolution

The Islamic Revolution of Iran emerged in the context of Iranian beliefs along with its political and international factors. These views sometimes have made this nation to change their political system. Why people of Iran stood against tyranny of the royal family and monarchy system, however we can find a kind of patriarchy inside Persian families and this fact that father is the absolute dominator of family? Its Women are fighting for their rights, but they cannot remember this fact that the human rights belong to the whole human beings not just females singly. Its liberals go to prison for asking real freedom, though when they release from there they would imprison their opponents inside that jail. The author believes that the views and practices of human rights in Iran are following a constant orbit. This fixed axis is moving from a small and micro size (family) into a macro size  (nation).This  circuit  is  derived  from  the  relative  orientation, native orientation, localism, citizen activism, sectionalism and finally nationalism.  In  This  regard,  the  following  critical  question  arises: What are the views and practices of human rights after the Islamic Revolution in Iran? The hypothesis that is going to be discussed here is that: The human rights have been always outshined and requested for the self interests rather than public benefits, which this fact will make a contradiction. In this paper it is tried to find and survey the reasons which make Iranians not to achieve the universal Human Rights and the Paradoxical persistence of the Iranian Human Rights axis and selfishness.