بررسی تاثیر بهره‌وری انرژی و رشد اقتصادی بر انتشار دی‌اکسید کربن در ایران

بهره‌وری انرژی امروزه به‌عنوان یکی از راهکارهای کاهش حجم انتشاز گازهای گلخانه‌ای بدون کاهش رشد اقتصادی مطرح می‌باشد. علیرغم این موضوع که در ایران به واسطه وجود ذخایر عظیم سوخت‌‌های فسیلی، به بهره‌‌وری انرژی توجه چندانی نشده است. طبق گزارش ترازنامه انرژی در سال‌‌های گذشته، شدت مصرف نهایی انرژی در ایران بر اساس معیار قدرت خرید، 1.5 برابر متوسط جهانی بوده است. همچنین در این سال‌‌ها شاخص سرانه مصرف نهایی انرژی در بخش‌‌های کشاورزی، خانگی و عمومی و تجاری، حمل و نقل و صنعت به ترتیب، 3.3، 1.9، 1.7 و 1.5 برابر متوسط جهانی است. این آمار نشان می‌‌دهد که مصرف انرژی در ایران بسیار بالا می‌باشد و اغلب آلودگی محیط‌زیست و انتشار دی‌اکسیدکربن را نیز به همراه دارد. بر این اساس، هدف از تحقیق حاضر، بررسی بهره‌‌وری انرژی و رشداقتصادی بر انتشار دی‌اکسید کربن در ایران بوده است. این تحقیق در بازه‌‌ی زمانی 1980 تا 2021 انجام شده و رویکرد مورد استفاده در آن ardl بوده است. یافته‌‌های حاصل از تحقیق نشان می‌دهد که  در بلند مدت، اثرگذاری بهره‌‌وری انرژی بر انتشار دی‌اکسید کربن، مثبت و معنادار می‌باشد. همچنین اثرگذاری رشد اقتصادی بر انتشار دی‌اکسید کربن  نیز مثبت و معنادار است. نتایج رابطه تصحیح خطا معنادار بوده و نتایج حاصل از برآوردهای آن نشان می‌دهد که متغیرها با سرعت 0.54 درصد خطالی عدم تعادل را تعدیل کرده و به سمت بلندمدت میل می‌‌کنند. 

study of the impact of energy efficiency on carbon dioxide emissions in iran

the aim of this study was to examine energy efficiency and economic growth on carbon dioxide emissions in iran.the study was conducted between 1980 and 2021.the approach used in this research has been ardl.the data from the research was obtained from the world bank, and the software used in this research was the avivos software with version 12 to analyze the data obtained.the findings of the study have shown that: in the long term, the effect of energy efficiency on carbon dioxide emissions is positive and meaningful, and the impact of economic growth on carbon dioxide emissions is also positive and meaningful, as well as the results of the relationship of variables in the short term, and the results of its estimates have shown that variables adjust the imbalance error at a rate of 0.54 percent and tend towards the long term. therefore, according to the results obtained, the hypotheses of the research have been approved.