>
Fa   |   Ar   |   En
   مطالعه مورد – شاهدی عوامل موثر بر عود سوء مصرف مواد در معتادان مراجعه‌کننده به دو مرکز ترک اعتیاد شهر تهران  
   
نویسنده ریماز شهناز ,محسنی شکرالله ,مرقاتی خویی عفت السادات ,دستورپور مریم ,اکبری فاطمه
منبع مجله دانشكده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي - 1391 - دوره : 10 - شماره : 3 - صفحه:53 -64
چکیده    زمینه و هدف: عود بعد از درمان سوء مصرف مواد از مشکلات شایع نظام کنترل و پیشگیری از اعتیاد است.٨٠ درصد از معتادان، کمتر از ٦ ماه مجددا به مصرف مواد روی می­آورند. هدف این مطالعه تعیین عوامل موثر بر عود سوء مصرف مواد در معتادان مراجعه کننده به دو مرکز ترک اعتیاد شهر تهران می­باشد. روش ­کار: این مطالعه مورد- شاهدی بر روی 160 نفر مورد عود و 160 نفر شاهد انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه­ای محقق ساخته بود. از آزمون­های کای دو، نسبت برتری (or) و رگرسیون لجستیک برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج: در این مطالعه، نسبت برتری برای بررسی ارتباط عود سوء مصرف مواد با سیگاری بودن بعد از ترک 14/7 (244/13- 855/3ci :)، مشغولیت ذهنی نسبت به مصرف مواد 76/6 (678/11 – 915/3 ci :)، معاشرت با دوستان معتاد 38/6 (398/10 – 921/3ci :)، ضعف و بی­حالی 93/3 (305/6 -446/2 ci :) و مشاجرات خانوادگی 04/2 (385/3- 227/1ci:) بود. در افراد مصرف کننده تریاک و شیره نسبت به کراک و شیشه شانس کمتری (208/0. or= ,336/0 - 128/0. ci :) برای عود سوء مصرف داشتند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه ارتباط بین متغیرهای فردی، اجتماعی، روانی و طبی و عود سوء مصرف را نشان می­دهد. نتایج این مطالعه پیشنهاد می­کند که مشاوره و رویکردهای درمانی در خانواده، پایش و مراقبت طولانی مدت از درمان شدگان، و برنامه­های حفاظتی و مراقبتی در درمان­های اعتیاد ادغام شود تا از اثر عواملی مانند مشاجره خانوادگی، فشار همسانان، بر عود اعتیاد بکاهد.
کلیدواژه Drug abuse relapse ,Drug abuse recovery centers ,Case-control
آدرس دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده‌ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده‌ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده‌ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده‌ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده‌ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved