مقایسه اثربخشی درمان راه‌حل‌محور و روایت درمانی بر تحمل پریشانی مادران دارای فرزند مبتلا به بیماری سلیاک

زمینه و هدف: بیماریهای مزمن و لاعلاج ازجمله سلیاک تاثیر زیادی بر کیفیت زندگی بیماران و خانواده های آنان دارد و ابتلای فرزندی به سلیاک می تواند عامل تهدید کننده ای برای سلامت روان مراقبان آنان بویژه مادران شان باشد؛ از این جهت که این افراد اضطراب و فشار روانی زیادی را متحمل می شوند؛ لذا هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان راه حل محور و روایت درمانی بر تحمل پریشانی مادران دارای فرزند مبتلا به سلیاک بود.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، از نوع مداخله ی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری 3 ماهه با دو گروه آزمایش و گروه کنترل بود. جامعه آماری مادران دارای حداقل یک فرزند مبتلا به سلیاک و عضو انجمن سلیاک ایران در اصفهان بودند. از بین آن ها، 60 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش اول درمان راه حل محور و گروه آزمایش دوم روایت درمانی را در قالب 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت نمودند، گروه کنترل هیچ مداخله ای نگرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تحمل پریشانی گاهر و سیمون(2005) در هرسه مرحله استفاده گردید. داده ها در نرم افزارspss26  به روش واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: هر دو مداخله منجر به افزایش معنادار تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند مبتلا به سلیاک شد(p<0.01). همچنین، در مرحله پس آزمون بین اثربخشی دو مداخله بر تحمل پریشانی در دو گروه آزمایش تفاوت معنا داری وجود نداشت. این نتایج در طول مرحله پیگیری پایدار باقی ماند(p<0.01).نتیجه‌گیری: هر دو درمان راه حل محور و روایت درمانی می‌توانند بعنوان مداخلاتی سودمند برای افزایش تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند مبتلا به سلیاک به‌کار گرفته شوند

comparative effectiveness of solution focused therapy and narrative therapy on distress tolerance in mothers of children with celiac disease

aim and background: chronic and incurable diseases, such as celiac disease, significantly impact the quality of life of patients and their families. the diagnosis of celiac disease in a child can pose a threat to the mental well-being of their caregivers, especially their mothers, as these individuals often endure considerable anxiety and psychological stress. therefore, the aim of the present study is to compare the effectiveness of solution focused therapy and narrative therapy on distress tolerance in mothers of children diagnosed with celiac disease.methods and materials: the present study is a semi-experimental intervention research with a pre-test, post-test, and three-month follow-up design, consisting of two experimental groups and one control group. the statistical population included mothers with at least one child diagnosed with celiac disease who are members of the celiac association of iran in isfahan. among them, 60 individuals were selected through purposive sampling and randomly assigned to two experimental groups and one control group (20 participants in each group). the first experimental group received solution-focused therapy, while the second experimental group underwent narrative therapy in the form of eight90-minute sessions. the control group received no intervention. data were collected using the distress tolerance questionnaire by gaher and simon (2005). the data were analyzed in spss version26 using repeated measures anova and bonferroni post-hoc tests. findings: both interventions led to a significant increase in distress tolerance among mothers of children with celiac disease (p<0.01). additionally, there was no significant difference in the effectiveness of the two interventions on distress tolerance between the two experimental groups at the post-test stage. these results remained stable during the follow-up phase (p<0.01).conclusions: both solution-focused therapy and narrative therapy can be utilized as beneficial interventions to enhance distress tolerance in mothers of children with celiac disease.