الگوی ساختاری خود مراقبتی بر اساس ادراک بیماری، حمایت اجتماعی وتصمیم‌گیری مشارکتی: نقش واسطه ای خودکارامدی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم

زمینه و هدف: ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮرﺳﯽ الگوی ساختاری خود مراقبتی بر اساس ادراک بیماری، حمایت اجتماعی و تصمیم‌گیری مشارکتی با نقش واسطه‌ای خودکارآمدی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم ﺑﻮد.مواد و روش‌ها: در یﮏ زمینه‌یابی ﻣﻘﻄﻌﯽ ﺗﻌﺪاد 800 ﺑﯿﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ دیﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو (331 مرد و 469 زن) در بیمارستان‌های استان قم ﺑﻪ ﺷﯿﻮه نمونه‌گیری تصادفی اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. داده‌ها ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ و ادراک بیماری، پرسشنامه حمایت اجتماعی خانواده، خودکارآمدی در بیماران دیابتی، پرسشنامه خود مراقبتی دیابت و پرسشنامه تصمیم‌گیری مشارکت بیمار در درمان جمع‌آوری و ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺪل یﺎﺑﯽ ﻣﻌﺎدﻟﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎری (sem) ﺑﺎ نرم‌افزار amos24 و spss26 ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ، ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ، آزﻣﻮن t و ﺧﯽ دو در ﺳﻄﺢ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ و ﺑﺮای ﻣﻘﺎیﺴﻪ داده‌ها ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺖ. ﺑﻌﺪ از ارزیﺎﺑﯽ ﺑﺮازش ﻣﺪل، ﺿﺮایﺐ ﺑﯿﻦ ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎ ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪﻧﺪ. اﻏﻠﺐ ﻣﺴﯿﺮﻫﺎی دارای ﺿﺮایﺐ ﻣﻌﻨﺎدار در ﻣﺪل ﻧﻬﺎیﯽ ﺣﻔﻆ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﺴﯿﺮﻫﺎی دارای ﺿﺮایﺐ ﻏﯿﺮﻣﻌﻨﺎدار و یﺎ ﺑﺮﺧﯽ از ﺿﺮایﺐ ﻣﺴﯿﺮ دارای ﻣﻌﻨﺎداری ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻪ دﻻیﻞ ﻧﻈﺮی از ﻣﺪل ﻧﻬﺎیﯽ ﺣﺬف ﺷدند.یافته‌ها: یافته‌ها به این شرح بود 1- مدل اندازه‌گیری متغیرهای پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. 2- ادراک بیماری بر خودمراقبتی بیماران دیابتی نوع دوم اثر مستقیم و غیرمستقیم دارد. 3- حمایت اجتماعی بر خودمراقبتی بیماران دیابتی نوع دوم اثر مستقیم و غیرمستقیم دارد. 4- تصمیم‌گیری مشارکتی بر خودمراقبتی بیماران دیابتی نوع دوم اثر مستقیم و غیرمستقیم دارد.نتیجه‌گیری: اﻏﻠﺐ رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ ایﻦ ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎ در ایﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﻤﺴﻮ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻗﺒﻠﯽ و نظریه‌های ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮدﻧﺪ.

the structural model of self-care based on disease perception, social support and collaborative decision-making: the mediating role of self-efficacy in patients with type 2 diabetes

aim and background: the aim of this research was to investigate the structural model of self-care based on disease perception, social support and collaborative decision-making with the mediating role of self-efficacy in patients with type 2 diabetes.methods and materials: in a cross-sectional study, the number of 800 patients with type 2 diabetes (331 men and 469 women) in the hospitals of qom province, they were selected by random sampling method. the data were collected using the questionnaire of cognitive population and disease perception, family social support questionnaire, self-efficacy in diabetic patients, diabetes self-care questionnaire and patient participation in treatment decision making questionnaire and by the model. finding the structural equation (sem) with amos24 and spss26 software were analyzed. also, correlation, t-test and chi-square were used at the descriptive level and to compare the data. after evaluating the fit of the model, the coefficients between the variables were examined. most of the paths with significant coefficients were kept in the final model, and the paths with non-significant coefficients or some path coefficients with weak significance were deleted from the final model for theoretical reasons.findings: the findings were as follows 1- the measurement model of research variables has a good fit. 2- disease perception has a direct and indirect effect on the self-care of type 2 diabetic patients. 3-social support has a direct and indirect effect on the self-care of type 2 diabetic patients. 4- participatory decision-making has a direct and indirect effect on the self-care of type 2 diabetic patients. conclusions: most of the relationships between these variables in this research were consistent with previous studies and existing theories