بررسی ده ساله انواع گزیدگی، نتایج بالینی و آزمایشگاهی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شاه ولی یزد و شهید بهشتی تفت طی سال‌های 1400 – 1390

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی علائم بالینی و آزمایشگاهی و پیش آگهی گزش در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شاه ولی یزد و شهید بهشتی تفت طی سال های 1394 تا 1399 انجام شد.روش بررسی: مطالعه مقطعی حاضر بر روی 103 بیمار بستری در بیمارستان شاه ولی یزد و شهید بهشتی تفت بر روی 103 بیمار بستری شده بر اثر گزش حیوان سمی انجام شد. گزش، عضو گزیده شده، علائم ناشی از گزش، تغییرات آزمایشگاهی متعاقب گزش و رویکرد درمانی در چک لیست مطالعه ثبت شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بیشترین افراد مراجعه کننده جهت درمان بین در رده سنی 15-59 سال (76.7 درصد) قرار داشتند. بیشترین موارد گزیدگی مرتبط با حیوانات گزنده به ترتیب شامل مار (44.7%)، عقرب (30.1%)، زنبور عسل (19.4%)، عنکبوت (1.9%) و موارد با منشا ناشناخته (3.9%) بوده است. بیشترین گزش مرتبط با فصل تابستان (81.6%) و و اندام فوقانی (56%) و تحتانی (28%) شایع ترین محل گزش بودند. بیشتر گزش ها منجر به علائم موضعی (56.3٪) و سپس علائم سیستمیک (38.8%) شد. آنافیلاکسی ناشی از گزش تنها مرتبط با نیش گزارش شد. مارگزیدگی بیشترین عوارض را داشت و 37 درصد بیماران نشان دهنده انعقاد داخل عروقی منتشر(dic) بودند. گزش مار عمدتاً با 5-1 ویال پادزهر (56.57 %) و گزش عقرب با 2-1 ویال پادزهر (79.03 %) درمان شد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های مطالعه حاضر،  بیشترین مراجعه مرتبط با مارگزیدگی است که درمان آن نیز نیازمند مدیریت بیشتر بیماری و استفاده از درمان های دارویی همانند پادزهر را دارد. با توجه به اهمیت کنترل علائم بیماری انعقاد داخل عروقی منشتر در مارگزیدگی، پایش آزمایشگاهی و استفاده از درمان های دارویی ضروری به نظر می رسد. 

a ten-year survey of types of bites، clinical and laboratory results in patients referred to shah vali hospital in yazd and shahid beheshti hospital in taft during 2011-2021

introduction: the present study aims to investigate the clinical and laboratory symptoms and prognosis of bites in patients referred to shah wali hospital in yazd and shahid beheshti hospital in taft between 2015 and 2020.methods: the current cross-sectional study was conducted on 103 patients hospitalized due to venomous animal bites in shahvalili hospital, yazd and shahid beheshti hospital. the bite, the bitten limb, symptoms caused by the bite, laboratory changes following the bite, and the treatment approach were recorded in the study checklist and were analyzed.results: individuals aged 15–59 years accounted for the largest percentage of treatment-seeking cases (76/7%).the biting animals included snake (44/7%), scorpions (30/1%), bees (19/4%), spiders (1/9%) and unknown bites (3/9%), respectively. summer (81/6%) was the most common season (81/6%) and the upper (56%) and lower (28%) extremities were the most common sites of bite. most of the bites resulted in local (56/3%) symptoms followed by systemic symptoms (38/8%). anaphylaxis was reported only after bee stings. snakebite had the most complications, and 37% of patients represented disseminated intravascular coagulopathy (dic). snake bites were mainly treated with 1-5 antivenom vials (56/57%) and scorpion bites with 1-2 antivenom vials (79/03%).conclusion:according to the findings of the present study, snakebites account for the majority of envenomation cases, necessitating comprehensive disease management, including pharmacological interventions such as antivenom administration. given the importance of controlling symptoms of disseminated intravascular coagulation in snakebite, laboratory monitoring and the use of pharmacological treatments seem essential.