دموکراسی و حقوق بشر به عنوان چالش هایی در برابر هویت ملی «تُرکی»

محور بحث این مقاله، معضل هویت و میزان موفقیت جمهوری ترکیه در گرد آوری مردم به دور هویت « ترک» است که از سوی دولت تحمیل گردیده است. این مضمون با اشاره به دو چالش مهم در برابر نقش ممتازی تشریح می گردد که از زمان تاسیس جمهوری در سال 1923 به [هویت] « ترک» اعطاء گردید: ]یعنی[ افزایش بی سابقة هویت اسلامی و ظهور هویت «کُرد». این مقاله استدلال می نماید که موارد نقض حقوق بشر در ترکیه را نباید فقط ناشی از قوانین بد، حکومتهای بی رحم و دیوانسالاری بد دانست، بلکه این موارد، برون رویز بیماری های عمیق تری است که بازتاب سیاست هویت موجود در آن می باشد. اینگونه استدلال می شود که هر چه هویتهای جمعی و فردی از هویت سیاسی شدة همگن ساز که «ملت» و «دولت» را می ستاید « رها شده تر» باشد، تنش ها و موارد نقض حقوق بشر از طریق روش های انطباق بیشترکاهش خواهد یافت.

DEMOCRACY AND HUMAN RIGHTS AS CHALLENGES TO “TURKISH” NATIONAL IDENTITY

This presentation centres on the problematic of “identity” and the extent to which the republican Turkey has managed to gather the people around the stateimposed identity of “Turkishness”. This theme is explicated by reference to the two main challenges to the privileged role that Turkishness was accorded since the foundation of the republic in 1923: the upsurge of Islamic identity, and the manifestation of Kurdish identity. This paper argues that human rights violations in Turkey are not simply to be blamed on bad laws, ruthless governments and bad bureaucracy, but are the outpourings of a deeper malaise reflecting the politics of identity therein. It is argued that the more the individual and collective identities are “liberated” from the muchpoliticised homogenizing identity that idolizes the “nation” and the “state”, the more tensions and human right violations will subside through accommodating practices.