تحلیل گفتمانی سلطه حقوق بشر جهانی

ما در مقالۀ حاضر در صدد پاسخ گفتن به این پرسش هستیم که چگونه حقوق بشر جهانی به مثابۀ انگاره‌ای مطابق با عقل سلیم شکل گرفت. چارچوب مفهومی، نظری و روش تحقیق این کاوش، تحلیل گفتمانی و همگام با دستورکار لاکلا و موف است. پدیدۀ حقوق بشر در تحلیل حاضر به صورت گفتمانی تصور می‌شود. این گفتمان، نشانه‌های محوری چون کرامت انسانی، آزادی، برابری، مدارا را که معنایشان‌ در زمان جنگ جهانی دوم در حال شناورشدن بود، حول دال مرکزی «حقوق بشر» ثبات موقت بخشیده و در دستورکار سیاست بین‌الملل مسلط ساخته است. البته این گفتمان با برون‌گذاری و طرد سایر معانی از این نشانه‌ها اعتبار یافت. هدف نهایی این مطالعه، نشان دادن اقتضاءمندی و تاریخی بودن پدیدۀ حقوق بشر است.

Discourse Analysis of Domination of the Global Human Rights

In this article, we are attempting to answer the question of how the Global Human Rights as an idea which is in accordance with common sense took shape. The conceptual and theoretical framework and research method of this exploration is based on discourse analysis and in step with Laclu and Mouffe’s agenda. Therefore, phenomenon of Human Rights in the present analysis is thought of as a discourse. This discourse, granted temporary stability to central signs such as human dignity, liberty, equality, tolerance that their meanings were being fluctuated in World War II, around nodal point of “Human Rights” and has been dominated in the agenda of International Politics. This discourse, of course was validated by exclusion and rejection of other means of these signs. The ultimate goal of this study is to show the contingent and the historical of phenomenon of Human Rights.