بررسی مطلق گرایی و نسبی باوری در حوزه ی حقوق زنان (با مقایسه میان کنوانسیون رفع تبعیض از زنان 1979 و منشور حقوق و مسئولیتهای زناندر نظام جمهوری اسلامی ایران 1383)
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
صفایی سنگری علی ,گردی کوهیار
|
|
منبع
|
حقوق بشر - 1397 - دوره : 13 - شماره : 1 - صفحه:111 -132
|
|
چکیده
|
مقاله پیش رو، نخست به معرفی و تبیین اندیشههای مطلقگرایان (جهانشمولان) و نسبیباوران (دو جریان اصلی تفسیر حقوق زنان) و سپس به مقایسه و بررسی کنوانسیون رفع تبعیض از زنان (تکیهگاه اصلی مطلقگرایان) با منشور داخلی حقوق و مسئولیتها زنان می‌پردازد.گرایش‌های داخلی هر یک از این دو دیدگاه و برداشت هر کدام در رابطه با منشور را مورد تحلیل قرار می‌گیرد. از دید مطلق گرایی، اصول کلی حقوق زنان نمی‌تواند محدود به جغرافیا و یا فرهنگی خاص شود. منشور اما، محدویت و بایسته‌های فرهنگی را جزیی از اصول حقوق زنان تلقی می‌کند. بر این اساس با برشمردن امتیازات و کاستیهای این دو متن از منظر یکدیگر و جمعبندی نهایی، نتیجهای واحد برای ارائه بهترین معیار و راه حل در حوزه حقوق زنان را پیشنهاد می‌شود.
|
|
کلیدواژه
|
کنوانسیون رفع تبعیض از زنان، منشور حقوق و مسئولیتهای زنان، مطلق گرایی، نسبی باوری
|
|
آدرس
|
دانشگاه گیلان, ایران, دانشگاه گیلان, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
gordi.koohyar@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|