بررسی الگوهای نیکوکارانه در استان اصفهان و مقایسه آن با سایر استان‌های کشور

رفتارهای انسان‌دوستانه ممکن است در مناطق مختلف متفاوت باشد؛ به‌عنوان نمونه عامل اقتصادی نوع‌دوست در برخی استان‌های کشور به‌گونه‌ای فرض می‌شود که درآمد خود را عمدتاً برای خویش مصرف کرده و کمتر تمایل دارد برای دیگر افراد کم‌برخوردار جامعه صرف کند. نتایج این مطالعه با استفاده از نمونه‌ای 576 تایی نشان می‌دهد که فرض رایج درباره تمایل کمتر مردم برخی استان‌ها به انفاق و کمک‌های خیرخواهانه صحت ندارد. تحلیل‌های انجام‌شده در این پژوهش با استفاده از روش همسان‌سازی بر اساس نمره گرایش و رگرسیون لجستیک نشان می‌دهند که احتمال مشارکت در فعالیت‌های خیرخواهانه در بین افراد ساکن استان اصفهان و سایر استان‌ها تفاوت معناداری ندارد. تاثیر عوامل دیگری مانند سن و وضعیت تاهل بر میزان کمک‌ها و مشارکت‌های داوطلبانه در بین استان‌ها تقریباً یکسان است؛ بنابراین، این پژوهش شواهدی ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد فرضیه رایج درباره عدم تمایل مردم برخی استان‌ها به انفاق و مشارکت‌های خیرخواهانه صحیح نیست. عوامل دیگری فارغ از محل سکونت، بر این رفتارها تاثیرگذارند. این نتایج می‌تواند به شناخت بهتر الگوهای رفتاری اقتصادی و اجتماعی در جوامع مختلف کمک کند.

investigating charitable patterns in isfahan province and comparing them with other provinces of the country

philanthropic behaviors may be different in different regions, for example, the altruistic economic agent in some provinces of the country is assumed to spend his income mainly for himself, and is less willing to spend for other less fortunate people in the society. the results of this study, using a sample of 576 people, show that the common assumption about the lower willingness of the people of some provinces to charity and charitable contributions is not true. the analyzes carried out in this research using the matching method based on the propensity score and logistic regression show that: the probability of participation in charitable activities among people living in isfahan province and other provinces does not have a significant difference. the effect of other factors such as age and marital status on the amount of donations and voluntary contributions is almost the same among provinces. therefore, this research provides evidence that shows that the common hypothesis about the unwillingness of the people of some provinces to charity and charitable contributions is not correct. other factors influence these behaviors regardless of the place of residence. these results can help to better understand economic and social behavioral patterns in different societies.