طراحی مدل بازپذیری اجتماعی مردان دارای جرائم مواد مخدر در زندان کرمان

هدف: هدف پژوهش حاضر، طراحی بازپذیری اجتماعی مردان دارای جرائم مواد مخدر در زندان کرمان بود. روش: روش پژوهش حاضر کیفی مبتنی بر روش نظریه زمینه‌ای بود. جامعه پژوهش شامل همه اساتید دانشگاهی، قضات و کارشناسان دادگستری، پلیس، مدیران اداره زندان‌ها، مراکز ترک اعتیاد وابسته به علوم پزشکی وسازمان بهزیستی شهر کرمان بودند. براساس نمونه گیری هدفمند و با استفاده از تکنیک اشباع داده ها، 21 نفر انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با روش مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام گرفت. یافته ‌ها: نتایج نشان داد ‌77 کد اولیه در قالب‌11 مقوله شامل اعتمادسازی عمومی، حمایت اقتصادی، ایجاد سپرهای محافظتی، ایجاد اشتغال پایدار، حمایت اجتماعی و روانی، ایجاد انگیزه، بهبود روابط اجتماعی، سالم‌سازی‌محیطی، نظارت و پیگیری زندانی، دستیابی ‌به استقلال نسبی و ایجاد حس ‌رضایت از زندگی به‌دست آمد. نتیجه‌ گیری: بازپذیری اجتماعی موفق می‌تواند به عنوان یک مسئله مهم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در جهت عدم گرایش جوانان به مواد مخدر و انگیزه‌های جرم‌زای جامعه مورد توجه قرار گیرد.  

design of a social reintegration model for male drug offenders in kerman prison

objective: the objective of this study was to design a model for the social reintegration of males with drug-related offenses in kerman prison. method: this study was qualitative based on a grounded theory approach. the study population consisted of all university professors, judges, judicial experts, police, prison administrators, and addiction treatment centers affiliated with medical sciences and the welfare organization of kerman city. twenty-one participants were selected through purposeful sampling and data saturation technique. data were collected through semi-structured in-depth interviews, and analysis was conducted using thematic analysis. results: the results revealed 77 initial codes categorized into 11 main categories: building public trust, economic support, creating protective shields, creating sustainable employment, social and psychological support, creating motivation, improving social relationships, environmental improvement, monitoring and follow-up of inmates, achieving relative independence, and creating a sense of life satisfaction. conclusion: successful social reintegration can be considered a significant economic, social, and cultural issue to deter young people from substance use and reduce criminal motivations in society.