پیش‌ بینی بازگشت به مصرف مواد بر اساس خود آسیب ‌رسانی، خود کنترلی و احساس تنهایی در افراد وابسته به مواد مخدر تحت درمان نگهدارنده متادون

 هدف: هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی بازگشت به مصرف مواد بر اساس خود آسیب‌رسانی، خودکنترلی و احساس تنهایی در افراد وابسته به مواد مخدر تحت درمان نگه‌دارنده متادون در شهر زنجان بود. روش: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. از میان بیماران وابسته به مواد تحت درمان با متادون مراجعه‌کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر زنجان 217 نفر به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه وسوسه مصرف مواد پس از ترک، پرسشنامه خود آسیبی عمدی، مقیاس احساس تنهایی و مقیاس خودکنترلی بود. برای تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین بازگشت به مصرف مواد با خود آسیب‌رسانی و احساس تنهایی رابطه مثبت و بین بازگشت به مصرف مواد با خودکنترلی و ابعاد آن رابطه منفی وجود داشت. نتایج رگرسیون حاکی از آن بود که خودکنترلی منع شده، احساس تنهایی و خودآسیب رسانی روی هم 50 درصد از واریانس بازگشت به مصرف مواد را تبیین کردند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های به‌دست‌آمده در پژوهش حاضر پیشنهاد می‌گردد که روان­شناسان بالینی در درمان افراد وابسته به مواد مخدر و کاهش خطر بازگشت به مصرف، بر کاهش احساس تنهایی و رفتار آسیب‌رسانی به خود و افزایش خودکنترلی به‌عنوان بازدارنده‌های ولع­مصرف تاکید نمایند.

predicting relapse propensity to substance use based on self-harm, self-control, and loneliness in people undergoing methadone maintenance treatment

 objective: the aim of the current study was to predict relapse to substance use based on self-harm, self-control, and loneliness in substance-dependent individuals undergoing methadone maintenance treatment in zanjan city. method: the research employed a descriptive-correlational approach. a total of 217 substance-dependent patients receiving methadone treatment at addiction centers in zanjan were selected through convenience sampling. the research tools included the temptation to use substances after quitting, the deliberate self-harm questionnaire, the loneliness scale, and the self-control scale. data analysis involved pearson correlation and stepwise regression. results: the findings revealed a positive correlation between relapse to substance use and self-harm and loneliness, while a negative correlation was observed between relapse to substance use and self-control and its components. the regression analysis showed that inhibited self-control, loneliness, and self-harm collectively accounted for 50% of the variance in relapse to substance use. conclusion: the study suggests that clinical psychologists should focus on reducing feelings of loneliness and self-harming behaviors, and enhancing self-control, as craving inhibitors, to mitigate substance addiction in substance-dependent individuals, thereby lowering the risk of relapse.