پیش بینی تاب‌آوری بر اساس‌‌ ترومای کودکی، آشفتگی روانشناختی، و دشواری تنظیم هیجان‌ د‌‌‌‌‌ر‌‌‌ افراد با مصرف مواد

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی تاب‌آوری بر اساس‏‏ ترومای کودکی، آشفتگی روانشناختی، و دشواری تنظیم هیجان‏ د‏‏‏‏‏ر‏‏‏ افراد با مصرف مواد بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی افراد مبتلا به مصرف مواد تحت درمان در مراکز ترک اعتیاد و کمپ های نگهداری خصوصی و دولتی شهر تبریز در سال 1401 بود. از این بین، 384 نفر با توجه به ملاک‌های ورود به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه‌ آسیب‌های دوره کودکی، مقیاس آشفتگی روانشناختی، پرسشنامه تاب آوری، و مقیاس دشواری تنظیم هیجان بود. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ترومای کودکی، آشفتگی روانشناختی و دشواری تنظیم هیجان با تاب‌آوری رابطه منفی داشت. نتایج رگرسیون نیز حاکی از این بود که ترومای کودکی، آشفتگی روانشناختی، و دشواری تنظیم هیجان به طور همزمان 34 درصد از واریانس تاب آوری را تبیین کردند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر بر نقش ترومای کودکی، آشفتگی روانشناختی، و دشواری تنظیم هیجان در میزان تاب‌آوری در مصرف کنندگان مواد تاکید دارد. این متغیرها می‌توانند به عنوان عوامل علّی و نگهدارنده در ابتلا به مصرف مواد نیز در نظر گرفته شوند.

the prediction of resiliency based on childhood trauma, psychological distress, and emotion regulation difficulty in individuals with substance use

objective: the present research aimed to predict resiliency based on childhood trauma, psychological distress, and difficulty in emotion regulation in individuals with substance use. method: the present research was descriptive-correlational. the statistical population consisted of all individuals with substance use under treatment in addiction treatment clinics and private and public maintenance camps in the city of tabriz in 2022. among them, 384 people were selected according to the inclusion criteria using the convenience sampling method. the tools used in this research included the childhood trauma questionnaire, the psychological distress scale, the resilience questionnaire, and the emotion regulation difficulty scale. results: the results showed that childhood trauma, psychological distress, and difficulty in emotional regulation were significantly and negatively correlated with resiliency. the regression results also indicated that childhood trauma, psychological distress, and difficulty in emotional regulation simultaneously explained 34% of the variance of resilience. conclusion: the results of the current research emphasize the roles of childhood trauma, psychological distress, and emotional regulation difficulty in the level of resiliency in substance users. these variables can be regarded as causal and preserving factors in substance use.