اثربخشی توانمندسازی روانی-اجتماعی بر خودکنترلی در دانش آموزان با آمادگی به اعتیاد

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی توانمندسازی روانیاجتماعی بر خودکنترلی در دانش آموزان با آمادگی به اعتیاد انجام گرفت. روش: روش تحقیق حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمونپس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پسر هنرستان های (دو هنرستان) شهر چالوس در سال‌تحصیلی 971396 تشکیل دادند. برای انتخاب نمونه ابتدا پرسشنامه ی آمادگی به اعتیاد بر روی تمامی دانش‌آموزان دو هنرستان اجرا شد. سپس از بین دانش آموزانی که در پرسشنامه ی آمادگی به اعتیاد زرگر نمره ی بالایی کسب کرده بودند، 40 دانش‌آموز به صورت تصادفی انتخاب شده و به طور تصادفی در گروه آزمایش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. به گروه آزمایش، 8 جلسه ی یک و نیم ساعته برنامه‌ی توانمندسازی روانیاجتماعی ارائه شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی آمادگی به اعتیاد زرگر (1385) و پرسشنامه ی تجدید نظرشده ی خودکنترلی گراسمیک، تایتل، براسیک و امکلو (1993) استفاده شد. داده ها از طریق آزمون آماری کوواریانس تک‌متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که توانمندسازی روانیاجتماعی بر خودکنترلی در دانش آموزان با آمادگی به اعتیاد اثربخش بود و توانمندسازی روانیاجتماعی باعث افزایش معنادار خودکنترلی در دانش‌آموزان با آمادگی به اعتیاد گروه آزمایش نسبت به دانش‌آموزان با آمادگی به اعتیاد گروه کنترل شد. نتیجه‌گیری: می توان نتیجه گرفت که توانمندسازی روانیاجتماعی نقش مهمی در افزایش خودکنترلی دانش آموزان با آمادگی به اعتیاد دارد.

The Effectiveness of Psycho-Social Empowerment on Self-control in Students Susceptible to Addiction

Objective: The aim of this study was to investigate the effectiveness of psychosocial empowerment on selfcontrol in students susceptible to addiction to addiction. Method: The present study was quasiexperimental with a pretestposttest design with a control group. Participants were students of vocational schools (two vocational schools) at Chalous in 20172018. First, the addiction readiness questionnaire was distributed to students of the two vocational schools to select samples. Then, the students who scored high on the Zargar addiction readiness questionnaire, 40 students were randomly selected and assigned to the experimental group (n = 20) and the control group (n = 20). The experimental group was presented with 8 sessions of one and a half hours of psychosocial empowerment program. To collect data, Zargar addiction readiness questionnaire (1385) and the revised Grasmik, Title, Brasik and Emklo (1993) selfcontrol questionnaire were used. Data were analyzed by univariate covariance test. Results: The results showed that psychosocial empowerment was effective on selfcontrol in students with susceptibility to addiction and psychosocial empowerment caused a significant increase in selfcontrol in students with addiction readiness of the experimental group compared to students with susceptibility to addiction in the control group. Conclusion: It can be concluded that psychosocial empowerment has an important role to increase selfcontrol in students susceptible to addiction.