نقش توانمندی ایگو و سبک های فرزندپروری در پیش بینی آسیب پذیری نسبت به اعتیاد با نقش واسطه ای سرکوبگری عاطفی در نوجوانان پسر

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط توانمندی ایگو، سبک های فرزندپروری با آسیب پذیری نسبت به اعتیاد با نقش واسطه ای سرکوبگری عاطفی در نوجوانان صورت گرفت. روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل همه دانش آموزان پسر دوره ی متوسطه ی دوم شهرستان اسکو بود که سال تحصیلی 1399-1398 در حال تحصیل بودند ( 1100 نفر). تعداد 200 دانش آموز پسر و مادران آن ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسش نامه ی شناسایی افراد در معرض خطر اعتیاد، پرسش نامه ی روانی -اجتماعی توانمندی ایگو، پرسش نامه ی سبک های فرزندپروری و پرسش نامه ی سازگاری پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش های همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. توانمندی ایگو و سبک های فرزندپروری اثر مستقیم معناداری بر آسیب پذیری نسبت به اعتیاد داشتند. همچنین، سرکوبگری عاطفی در رابطه ی سبک های فرزندپروری و توانمندی ایگو با آسیب پذیری نسبت به اعتیاد نقش واسطه ای معناداری داشت. نتیجه گیری: ابعاد توانمندی ایگو و سبک فرزندپروری مقتدرانه به واسطه ی کاهش سرکوبگری عاطفی قادر به تبیین کاهش اعتیادپذیری نوجوانان می باشند. این امر می تواند به عنوان الگویی مناسب برای طراحی برنامه های پیشگیری از اعتیاد در بین نوجوانان و جوانان مفید واقع گردد.

The Role of Ego–Strength and Parenting Styles in Predicting Vulnerability to Addiction with the Mediating Role of Emotional Repression in Male Adolescents

Objective: The present study was performed aiming to investigate the relationships of egostrength and parenting styles to vulnerability to addiction with the mediating role of emotional repression in adolescents. Method: The present research was a correlational study. The statistical population of the study included all male high school students in the city of Osko who were studying in the academic year 20192020 (n=1100). Among them, a total of 200 male students and their mothers were selected using multistage cluster sampling method. Participants answered to the identifying people in risk of addiction questionnaire, the psychosocial inventory of egostrength, the parenting styles questionnaire, and the adjustment inventory. Data were analyzed using Pearson #39;s correlation and structural equation modeling. Results: The proposed model had a good fit. Egostrength and parenting styles had significant direct effects on vulnerability to addiction. Emotional repression also played a significant mediating role in the relationships of parenting styles and egostrength to vulnerability to addiction. Conclusion: Dimensions of egostrength and authoritative parenting style are able to explain the decreased adolescent addiction by reducing emotional repression. This can be useful as a suitable model for designing addiction prevention programs among adolescents and young people.