اثربخشی آموزش گروهی ایماگوتراپی بر کیفیت زناشویی، دلزدگی زناشویی و تاب آوری در زنان با همسر وابسته به مواد

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش ایماگوتراپی در کیفیت زناشویی، دلزدگی زناشویی و تاب آوری انجام شد. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون -پس آزمون با گروه کنترل بود. از بین جامعه‌ ی آماری زنان با همسر وابسته به مواد مراجعه کننده به مراکز درمان سوءمصرف مواد شهر تبریز، نمونه ای شامل30 نفر از همسران مراجعین مرکز درمان سوءمصرف مواد بشارت به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش مداخله‌‌‌‌‌‌‌‌ ی آموزش گروهی را به مدت 7 جلسه دریافت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکرد. شرکت کنندگان در دو مرحله ی قبل و بعد از اجرای مداخله، مقیاس کیفیت زناشویی، مقیاس دلزدگی زناشویی و مقیاس تاب آوری را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در کیفیت زناشویی، دلزدگی زناشویی و تاب آوری تفاوت معناداری وجود داشت. بنابراین، آموزش گروهی ایماگوتراپی به طور معناداری باعث افزایش کیفیت زناشویی و تاب آوری و کاهش دلزدگی زناشویی در زنان با همسر وابسته به مواد در گروه آزمایش شد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق اهمیت بکارگیری ایماگوتراپی برای بهبود مشکلات زوجین و روابط زناشویی در زنان با همسر وابسته به مواد را برجسته کرد.

Effectiveness of Imago therapy Group Training on Marital Quality, Marital Boredom, and Resilience in Women with Substance-Dependent Spouses

Objective: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of imago therapy training on marital quality, marital boredom, and resilience. Method: The present study was quasiexperimental with pretestposttest with a control group. From the statistical population of women with substancedependent spouses referring to substance abuse treatment centers in the city of Tabriz, a sample of 30 spouses of clients of Besharat substance abuse treatment center was selected by convenience sampling and was randomly assigned into the experimental (n=15) and control (n=15) groups. The experimental group received the group training intervention for 7 sessions and the control group did not receive any interventions. Participants completed the marital quality scale, the marital boredom scale, and the resilience scale in two stages before and after the intervention. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in marital quality, marital boredom, and resilience. Therefore, imago therapy group training significantly increased marital quality and resilience and reduced marital boredom in women with substancedependent spouses in the experimental group. Conclusion: The results of this study highlighted the importance of using imago therapy to improve the problems of couples and marital relationships in women with substancedependent spouses.