اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر خود شفقت ورزی و خودانتقادی افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی

هدف: اختلال مصرف مواد یکی از اختلال‌های مزمن و ناتوان‌کننده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر خودشفقت ورزی و خودانتقادی در افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی انجام شد. روش‌: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمونپس آزمون با گروه کنترل بود. 30 نفر از افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی مراجعه‌کننده به مرکز ترک اعتیاد گرانمهر و گام نو شهر مشهد به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار داده شدند. شرکت کنندگان گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت درمان پذیرش و تعهد قرار گرفتند، اما شرکت کنندگان گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت نکردند. شرکت‌کنندگان به مقیاس خودشفقت ورزی و خودانتقادی پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین افراد گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای خودشفقت ورزی و خودانتقادی تفاوت معناداری وجود داشت. به ‌عبارت ‌دیگر، درمان پذیرش و تعهد در افزایش خودشفقت ورزی و کاهش خودانتقادی در افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی موثر بود. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌کند که درمانگران و سایر متخصصان بهداشت روان می‌توانند از درمان پذیرش و تعهد برای بهبود خودشفقت ورزی و خودانتقادی در افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی استفاده کنند.

The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Self-Compassion and Self-Criticism in Individuals with Opioid Use Disorder

Objective: Substance use disorder is one of the chronic and debilitating disorders. The aim of this study was to investigate the effectiveness of acceptance and commitment therapy on selfcompassion and selfcriticism in individuals with opioid use disorder. Method: The present study was quasiexperimental with a pretestposttest design with a control group. Thirty people with opioid use disorder referred to Granmehr and Gameno addiction treatment centers in Mashhad were selected by convenience sampling method and were randomly placed into two experimental (n=15) and control (n=15) groups. The participants in the experimental group received acceptance and commitment therapy for 8 sessions, but the participants in the control group did not receive any treatment. Participants responded to the selfcompassion scale and the selfcriticism scale. The data were analyzed by multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Results: The results showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in the variables of selfcompassion and selfcriticism. In other words, acceptance and commitment therapy was effective in increasing selfcompassion and reducing selfcriticism in individuals with opioid use disorder. Conclusion: The results of this study suggest that therapists and other mental health professionals can use acceptance and commitment therapy to improve selfcompassion and selfcriticism in individuals with opioid use disorder.