مدل یابی رابطه بین دین‌داری و جو عاطفی خانواده با خودکارآمدی ترک اعتیاد با توجه به نقش میانجی معنای زندگی در زنان وابسته به مواد مخدر

هدف : هدف این پژوهش مدل یابی رابطه بین دین‌داری و جو عاطفی خانواده با خودکارآمدی ترک اعتیاد با توجه به نقش میانجی معنای زندگی در زنان وابسته به مواد مخدر بود. روش: روش پژوهش توصیفیهمبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را همه زنان وابسته به مواد مخدر مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر اهواز در سال 1398 تشکیل دادند. از میان آن ها، تعداد 149 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسش نامه‌ خودکارآمدی ترک اعتیاد، مقیاس دین‌داری، پرسش نامه جو عاطفی خانواده، و پرسش نامه معنای زندگی را تکمیل کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که دین داری اثر مستقیم معناداری بر خودکارآمدی ترک اعتیاد داشت. درحالی که، جو عاطفی خانواده اثر مستقیم معناداری بر خودکارآمدی ترک اعتیاد نداشت. دین داری و جو عاطفی خانواده به شکل معناداری با معنای زندگی مرتبط بودند. معنای زندگی به نوبه خود با خودکارآمدی ترک اعتیاد رابطه معناداری داشت. همچنین، اثرات غیرمستقیم دین‌داری و جو عاطفی خانواده بر خودکارآمدی ترک اعتیاد از طریق نقش میانجی معنای زندگی معنادار بود. نتیجه‌گیری: براساس نتایج می توان گفت که دین‌داری، جو عاطفی خانواده، و معنای زندگی متغیرهای مهمی هستند که باید در برنامه های درمانی برای ترک اعتیاد مورد توجه قرار گیرند .

Modelling the Relations of Religiousness and Family Emotional Climate to Self-Efficacy for Addiction Withdrawal with Regard to the Mediating Role of the Meaning of Life in Substance-Dependent Women

Objective: The aim of this study was modelling the relations of religiousness and family emotional climate to selfefficacy for addiction withdrawal with regard to the mediating role of the meaning of life in substancedependent women. Method: The present study was descriptivecorrelational of structural equation modelling type. The statistical population consisted of all substancedependent women referring to addiction treatment centers in Ahvaz in 2019. Among them, 149 individuals were selected through convenience sampling method. Participants completed the quit addiction selfefficacy inventory, the religiousness scale, the family emotional climate questionnaire, and the meaning in life questionnaire. Results: The results showed that religiousness had significant direct effects on selfefficacy for addiction withdrawal, but family emotional climate did not have. Religiousness and family emotional climate were significantly related to the meaning of life. In turn, the meaning of life had a significant association with selfefficacy for addiction withdrawal. Also, the indirect effects of religiousness and family emotional climate on selfefficacy for addiction withdrawal through the mediating role of the meaning of life were significant. Conclusion: Based on the results, it can be said that religiousness, family emotional climate, and the meaning of life are important variables that should be considered in treatment programs to quit addiction.