اثر بخشی مداخله شناختی-رفتاری به عنوان مکمل درمان های نگهدارنده بر پیشگیری از عود و بهبود نشانه های اختلالات روانی بیماران وابسته به مواد

هدف: اعتیاد نوعی آسیب اجتماعی است که اختلالات روانی و جسمانی گسترده ای دارد و هزینه های زیادی را به جوامع تحمیل می کند. این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی مداخله ی غیر دارویی شناختیرفتاری به عنوان مکمل درمان های نگهدارنده بر پیشگیری از عود و بهبود نشانه های اختلالات روانی بیماران مبتلا به سوء مصرف مواد مخدر افیونی در شهر تبریز انجام شد. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمونپس آزمون با گروه کنترل بود. به همین منظور، تعداد 60 نفر از مردان مبتلا به سوءمصرف مواد مخدر افیونی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش (30 نفر) و کنترل (30 نفر) جایگزین شدند. شرکت کنندگان به مقیاس پیش بینی پذیری بازگشت به مصرف مواد و پرسش نامه ی چک لیست نشانه های اختلالات روانی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری بر پیشگیری از عود موثر بود. همچنین، مداخله شناختیرفتاری بر بهبود نشانه های اختلالات روانی بیماران مبتلا به سوءمصرف مواد مخدر افیونی موثر بود. نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی درمان شناختیرفتاری بر بهبود افراد مبتلا به سوءمصرف مواد، این مداخله می تواند مورد استفاده درمان گران و مشاوران برای درمان این گروه از بیماران قرار گیرد.

The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Intervention as a Supplement to Maintenance Therapies on the Prevention of Recurrence and Improvement of Symptoms of Mental Disorders in Substance-Dependent Patients

Objective: Addiction is a type of social harm that has widespread psychological and physical disorders and imposes high costs on communities. The aim of this study was to determine the effectiveness of cognitivebehavioral nonpharmacological intervention as a supplement to maintenance therapies on the prevention of recurrence and improvement of symptoms of mental disorders in patients with opioid abuse in Tabriz. Method: This research was a quasiexperimental study with a pretestposttest design with a control group. For this purpose, 60 men with opioid abuse were selected using convenience sampling method and randomly assigned into experimental (n=30) and control (n=30) groups. Participants responded to the relapse prediction scale and the symptom checklist90. Data were analyzed using the analysis of covariance. Results: The results showed that cognitivebehavioral therapy was effective in preventing recurrence. Also, cognitivebehavioral intervention was effective in improving the symptoms of mental disorders in patients with opioid abuse. Conclusion: Given the effectiveness of cognitivebehavioral therapy on the recovery of individuals with substance abuse, this intervention can be used by therapists and counselors to treat this group of patients.