مدل یابی سیستم های مغزی رفتاری و بدتنظیمی هیجان با آسیب پذیری روانی در افراد وابسته به مواد در حال بهبودی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی مدل یابی بین سیستم های مغزی رفتاری و بدتنظیمی هیجان با آسیب پذیری روانی در افراد وابسته به مواد در حال بهبودی انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه افراد وابسته به مواد در حال بهبودی در مراکز اقامتی (میان مدت و بلندمدت) تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر گرگان در سال 1398 بود. در این پژوهش، با توجه به تعداد 19 متغیر مشاهده شده و تخصیص ضریب 10 برای هر متغیر، 250 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه آسیب پذیری روانی، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان، و پرسش نامه سیستم های مغزی رفتاری بودند. داده ها با روش های همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که سیستم های مغزی رفتاری و بدتنظیمی هیجان رابطه معنی داری با آسیب پذیری روانی داشتند. همچنین، بدتنظیمی هیجان در رابطه بین سیستم های مغزی رفتاری و آسیب پذیری روانی نقش میانجی داشت. مدل پژوهش تایید شد و 66 درصد از واریانس آسیب پذیری روانی توسط سیستم های مغزی رفتاری و بدتنظیمی هیجان تبیین شد. نتیجه گیری: این پژوهش تاکیدی بر نقش عوامل شناختی و هیجانی در میزان آسیب پذیری روانی افراد وابسته به مواد ارائه داد که می تواند برای درمان گران در جهت کاهش آسیب پذیری روانی با توجه به مولفه های بدتنظیمی هیجان و سیستم های مغزی رفتاری تلویحات کاربردی داشته باشد.

Modeling Behavioral Brain Systems and Emotion Dysregulation with Psychological Vulnerability in Substance-Dependent Individuals in Recovery

Objective: The aim of this study was to investigate the modeling of behavioral brain systems and emotion dysregulation with psychological vulnerability in substancedependent individuals in recovery. Method: The present study was descriptivecorrelational of structural equation modeling type. The statistical population of this study consisted of all substancedependent individuals in recovery in residential centers (medium and longterm) covered by Gorgan Welfare Organization in 2020. In this study, according to the number of 19 observed variables and the allocation of a coefficient of 10 for each variable, 250 people were selected by convenience sampling method as the sample size. Research tools included the psychological vulnerability questionnaire, the difficulties in emotion regulation scale, and the behavioral brain systems scale. The data were analyzed by Pearson correlation and structural equation modeling. Results: The results showed that behavioral brain systems and emotion dysregulation had significant relationships with psychological vulnerability. Also, emotion dysregulation mediated the relationship between behavioral brain systems and psychological vulnerability. The research model was confirmed and 66% of the variance of psychological vulnerability was explained by behavioral brain systems and emotion dysregulation. Conclusion: This study emphasized the roles of cognitive and emotional factors in the degree of psychological vulnerability in substancedependent individuals, which may have practical implications for therapists to reduce psychological vulnerability given the components of emotion dysregulation and behavioral brain systems.