کاربست نظریه‌ ژان رنه لادمیرال در ارزیابی کیفیّ ترجمه‌ الهی قمشه‌ای از برخی آیات پانزده جزء دوم قرآن

بررسی شیوه‌های ترجمه‌ قرآن و بیان نقاط قوت و ضعف آنها می‌تواند برای مترجمان فعال در این عرصه راهگشا بوده و دانش ترجمه‌ی قرآن را بالنده‌تر و پویاتر نماید. از آنجایی که هدف از ترجمه قرآن فهم بهتر آن در زبان مقصد است، در این پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر نظریه مقصدگرای لادمیرال (1994م.)، که شامل مولفه‌هایی چون جا‌به‌جایی، افزوده‌سازی و تفسیر حداقلی برای درک بهتر خواننده مقصد است، ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای از پانزده جزء دوم قرآن واکاوی شده است تا ضمن ارزیابی انطباق این نظریه بر ترجمه، میزان موفقیت مترجم در ارائه ترجمه‌ای روان و سلیس در مقصد نیز سنجیده شود. نتایج تحقیق به این نکته اشاره دارد که در این ترجمه مولفه‌های افزوده‌سازی، تفسیر حداقلی و ناهمگون‌سازی نظریه لادمیرال بیشترین بسامد را دارا می‌باشد. مترجم با هدف مقصدگرایی و افزوده‌هایی که جهت درک و فهم بهتر خواننده آورده، ضمن روان‌سازی متن، ترجمه را از متن اصلی قرآن بلندتر ساخته تا جایی که می‌توان این ترجمه را یک تفسیر مختصر از قرآن تلقی کرد.