واکاوی رویکرد مترجمین قرآن کریم در ترجمه پاره گفتار«وَلَو تَری اذ» براساس کاربرد شناسی (مطالعه موردی: سوره مبارکه انعام)

کاربرد ‌شناسی، دانشی بین رشته‌ای است که به مطالعه‌ معنای نهفته در ورای کلام می‌پردازد و هدف آن تامل و دقت در سازوکار رابطه‌ ساختار یک متن برای درک درست روند تکوین معنای آن است. قرآن کریم از جمله متونی است که فهم دقیق مفهوم و انتقال آن به خوانندگان غیرعرب بسیار مهم و همواره مورد توجه پژوهش‌گران و مترجمان بوده است بنابراین بهره‌گیری از ابزار‌های مختلف برای شناخت و ترجمه‌ دقیق ضروری می‌نماید. ترجمه‌ ادات تمنّی بخصوص حرف «لَو» از موارد پر چالش قرآن کریم می‌باشد. مترجمان در ترجمۀ پاره‌ گفتار «ولَو تَری اذ»که هفت بار در قرآن کریم آمده اختلاف دارند. با توجه به این‌که در سوره‌ مبارکه‌ انعام سه بار از این پاره گفتار استفاده شده لذا بررسی این سوره محور تحقیق می‌باشد. این پژوهش تلاش دارد با تکیه بر کاربردشناسی و به کمک نظریه‌ کنش‌گفتار، به تحلیل این گفتمان قرآنی بپردازد تا با در نظر گرفتن بافت موقعیت آیات و کارگفت‌ها، مراد جدی این پاره گفتارها را شناسایی، و در این مسیر مترجمانی را که با این دیدگاه ترجمه نمودند، معرفی نماید. روش پژوهش به صورت تحلیل متن بر پایه‌ تحلیل و توصیف و تطبیق و ارائه‌ آمار می‌باشد. نتیجه‌ پژوهش حاکی از آن است که از میان هفتاد ترجمه‌ فارسی تنها 22 درصد آیۀ 27و 12درصد آیۀ 30 و 27 درصد آیه 93 سوره انعام را به صورت تمنّی ترجمه نموده‌اند حال آن‌که با توجه به بسآمد بالای کنش اظهاری-ترغیبی در این آیات، انتقال مراد جدی آیات با تمنّی بودن حرف «لو» محقق می‌شود.