تحلیلی منظورشناختی بر ترجمه های فارسی و کردی گفتمان نمای قرآنی «و» در پیکره های موازی

مبانی اساسی مدیریت گفتمان را استفاده از گفتمان ‌نماها در فرآیند تعاملات انسانی تشکیل می‌دهد. مقاله‌ حاضر ترجمه‌های فارسی و کردی سورانی پرکاربردترین و پیچیده‌ترین گفتمان‌نمای قرآنی «و» را بررسی نمود. مبانی این پژوهش توصیفی و کیفی را نظریه‌‌های انسجام و معادل‌های ترجمه تشکیل دادند. پیکره مورد مطالعه شش جزء قرآن کریم و ترجمه‌های فارسی و کردی سورانی آنها بود که 20 درصد کل قران کریم را در‌بر می‌گرفت که به صورت تصادفی انتخاب شدند. تحلیل داده‌های موازی فارسی و کردی نشان داد که در ترجمه‌ این گفتمان‌نمای قرآنی 86 نوع و ترکیب مختلف گفتمان‌نما در قالب گفتمان‌نماهای چهارگانه تقابلی، تفصیلی، استنباطی، و توالی برای ایجاد روابط منطقی و منظورشناختی بین واحدهای گفتمان به‌کار رفته است. یافته‌ها نشان داد که ترجمه این گفتمان‌نما در هر دو زبان فارسی و کردی به صورت تحت اللفظی انجام نشده است بلکه بر اساس خلاقیت زبانی، منظورشناختی، گفتمان - محور، و فرهنگ - مدار صورت گرفته است. این فرآیند خلاق و آفرینش گفتمان با استفاده از رویکردهای نظری مختلف در تحلیل گفتمان و غنی‌سازی منظورشناختی عناصر زبانی و فرازبانی بین گفتمان‌ها، زبان‌ها و فرهنگ‌ها تحقق یافته ‌است‌ که در آموزش ترجمه، برنامه‌ریزی آموزشی، و تهیه‌ مطالب درسی، باید بیشتر مورد توجه قرار گیر‌ند.