بررسی یک غزل از آخرین نسخه‌ ترجمه‌ اسپانیایی دیوان حافظ بر اساس گرایش‌های ریخت‌شکنانه‌ برمن

یکی از فعالیت‌های مهم در حوزه‌ ترجمه، بررسی ترجمه‌های آثار کلاسیک است. ترجمه‌ کامل دیوان حافظ مدت‌هاست که در غرب انجام شده است. در اسپانیا نیز قسمت‌هایی از غزلیات حافظ توسط مترجم‌های سرشناس به طورمستقیم و یا غیرمستقیم به اسپانیایی ترجمه شده است. کلارا خانس، شاعر و مترجم سرشناس اسپانیایی با همکاری طاهری، مترجم و صاحب‌نظر در اشعار صوفیانه‌ فارسی، «101» غزل از غزلیات حافظ را به صورت مستقیم از فارسی به اسپانیایی برگردانده است. در این مقاله، یک غزل از ترجمه‌ها‌ی خانس (2004) که آخرین نسخه‌ ترجمه‌ اسپانیایی کتاب دیوان حافظ می‌باشد، بر اساس مولفه‌های ریخت شکنانه‌ برمن (1999)، بررسی شد تا میزان انحرافات موجود در این ترجمه بر اساس مولفه‌هایی مشخص گردد که قابلیت انطباق و همسویی بیشتری با نقد این اثر را داشته‌ اند. یافته‌های پژوهش از دوازده گرایش انحرافی برمن، چهار گرایش «عقلایی سازی»، «اطناب کلام»، «غنازدایی کیفی» و «شفاف سازی» در ترجمه خانس را تایید می کند، و علت آن را تفاوت ساختاری بین زبان‌ فارسی و اسپانیایی می‌داند.