تحلیلی بر رفتارهای منظورشناختی نقش‌نماهای تفصیلی و تقابلی در گفتمان نقد ترجمه: کاربردی‌شدگی معنی

این مطالعه با رویکرد فراگفتمان مدار رفتار منظورشناختی نقش‌نماهای تفصیلی و تقابلی گفتمان در متون نقد ترجمه تجزیه و تحلیل کرده است. تحقیقات فراگفتمانی نشان داده‌اند که تفاوت گستردة بین معنای گزاره‌ای و رفتارهای مختلف منظورشناختی نقش‌نماهای گفتمان منجر به پیدایش ابهام در تعاملات انسانی می‌شود. بافت خلاق، پیچیده، و چندلایة ساختار گفتمان منشاء این تنوع رفتار منظورشناختی است. فرایند کاربردی‌شدگی از آثار آن است که در چارچوب آن معنای نقش‌نماها دائماً تغییر می‌کند تا به معانی تعاملی جدید در گفتار دست یابند. تحلیل این نظام، منابع کارامد آموزشی و پژوهشی در حوزة تولید و کشف دانش‌ و مهارت‌های گفتمانی را در اختیار جامعة علمی، آموزشی، اجرایی، و پژوهشی قرار می‌دهد. این مطالعة توصیفی کیفی با استفاده از دو الگوی تحلیلی فریزر (2006) و برینتن (1996) و بر اساس نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای از نقدهای ترجمة منتشر شده در بازة زمانی سه دهه انجام شده‌است. نتایج نشان ‌داد که تمام نقش‌نماهای تفصیلی و تقابلی در پیکرة این پژوهش تحت تاثیر فرایند کاربردی‌شدگی قرار گرفته‌اند و نقش‌نماهای «و»، «اما»، و «ولی» دارای بیشترین نقش منظورشناختی بودند. همچنین، یک چارچوب تعاملی و منظورشناختی شش وجهی برای ساختار گفتمان نقد ترجمه کشف گردید. علاوه‌براین، نقش‌نماهای تفصیلی و تقابلی در سه قلمرو گفتمانی اندیشگانی، کنشی، و اطلاعات به ایفای نقش پرداختند. بر این اساس، این عناصر فراگفتمانی همیشه تحت تاثیر تعامل بین متغیرهای بافتی قرار ‌دارند و این تعامل زمینة پیدایش استنباطات جدید، پیچیده، و خلاق را فراهم می‌کند که همان فرایند کاربردی‌شدگی است و دائماً در حال تغییر و نوآوری می‌باشد.